Een terugblik op 2019

Tja.... het hele jaar 2019 nauwelijks blogjes geproduceerd... slechts twee in januari....
Waarom niet?   Kweet niet... 't kwam er gewoon niet van,  ik dacht er zelfs nauwelijks aan, maar nu,  aan het einde van het jaar begint het toch weer te kriebelen,  die traditionele terugblik is toch steeds weer erg leuk!
Dus met veel genoegen heb ik weer een struintocht gemaakt door de mapjes met foto's, want weliswaar nauwelijks geblogd in 2019, gefotografeerd heb ik wel! Daar gaat ie:

Januari - Sneeuw in de duinen

 Mijn laatste blogbericht eindigde ik met de woorden: 

Vannacht trekt er weer een sneeuwzone over het land,  maar waar die sneeuw gaat vallen?
Gisteren zaten de voorspellingen er behoorlijk naast,  gewoon maar afwachten...... en stiekem hopen, dat wel,  want ik ben vrij morgen!

En jawel,  die volgende ochtend waren de duinen inderdaad bedekt met een dun laagje sneeuw, het was van korte duur, maar net lang genoeg voor een wat grafisch en on-nederlands duinlandschapje.

Februari - Bewogen zonnebloem

Tijdens een paar dagen met slecht weer haalde ik  mijn flitser eens tevoorschijn, nog maar nauwelijks gebruikt,  dus eerst maar weer eens uitzoeken hoe dat allemaal werkt.....

En toen tijd om er wat mee te doen! Het werd binnenshuis stoeien met een bos Klaprozen,  nou ja, 't waren neppers, maar de resultaten smaakten wel naar meer. 

In februari ging ik met Zonnebloem, flitser en beweging aan de slag,

heel veel de prullenbak in, maar van deze foto werd ik blij!

Maart - Holwortel in highkey

 Op 30 maart hadden we de jaarlijkse Bosanemoontjesdag van Deeldenatuur.

Het verslagje voor Deel de Natuur schreef ik wel,  mijn eigen blogje bleef uit :-(

Op pad voor de Bosanemoontjes en thuiskomen met voornamelijk Holwortel, verrassend!

En helemaal bijzonder:  ik heb die dag de macrolens nauwelijks gebruikt, maar vooral de telelens en het beviel me prima om zo weer andere mogelijkheden te onderzoeken.  Zoals ook het ruim overbelichten voor een zacht highkey-effect.  Er was ook nog iets met vitrage..... dat kun je lezen in eerder genoemd verslag van deze fotodag.

April - Kluut in zacht ochtendlicht 

Eind april, begin mei  ging ik met Gonnie een paar dagen naar de Kop van Noord Holland.

Een paar keer bezochten we daar de Vogelhut bij Balgzand.

Die bezoekjes leverden maar liefst twee foto's op voor het jaaroverzicht:

Een badderende Kluut in het eerste zachte licht 

en ...

Mei:  Wilde Eend in tegenlicht

 en...  Het tegenovergestelde : 

Knalhard tegenlicht, waardoor het schelpeneilandje veranderde in een ballenbak van bokeh 

waar de Wilde eend in lijkt te zwemmen.

Juni - Zandhagedis

 Wederom een Deeldenatuur-Fotodag, een geslaagd uitje naar de  Zandhagedissen

Toegegeven,  ik smokkel een beetje,  het was op 31 mei, dus net nog geen juni.

Nou ja,  zand er over ;-) 

Juli - Wilde bloemen

 Ieder jaar wil ik Klaprozen fotograferen en telkens komt het er niet van.

In Juli liep ik zo maar bij verrassing tegen een heerlijk veld vol wilde bloemen aan, 

de gewenste Klaprozen en nog veel meer,  bloemenfeestje!

De Helioslens kwam uit de tas voor nog meer feest. 

Augustus - Heideblauwtje

 Eerlijk gezegd begin ik nu echt te smokkelen, want het Heideblauwtje werd in juli gekiekt.

Maar is niet erg toch?

September - Ree in bloeiende heide

Ook hier klopt het niet helemaal,  want dit was in augustus, toen de heide prachtig in bloei stond en deze Reegeit er in het avondlicht ook van leek te genieten.
Tot keuze van september gemaakt omdat die maand helaas niets opgeleverd heeft.

Soms is het niet anders.

Oktober - Eikenblad

 Maar in oktober pakte ik de draad weer op en zoals wel vaker was ik op zoek naar wat  anders-dan-anders.  Een van deze zoektochten leverde deze foto op van Eikenbladeren.

Wat is het?  Abstract?  Highkey?  of een combinatie daarvan? 

Niet echt van belang toch?  Ik werd er wel blij van en daar gaat het om ;-)

November - Kleurenfeestje 

Tot ver in november hielden de herfstkleuren aan,  helaas had ik weinig tijd en gelegenheid, maar een wandeling over het mooie Landgoed Elswout leverde toch een November-foto op.

December - Beach-Bubbles

Al weer de laatste maand van het jaar en eindelijk weer eens aan 't fotograferen op het strand.

Dat leverde een feestelijke decemberplaat op vol bubbels,  een prima foto om mee af te sluiten en iedereen een fijne jaarwisseling en fantastisch 2020 toe te wensen!

Slotwoordje:
Traditiegetrouw nog even een slotwoordje.  Als ik zo mijn keuze bekijk herken ik mijn zoektocht van het afgelopen jaar: niet meer voornamelijk macro,  het Heideblauwtje is de enige foto waarbij ik de macrolens heb ingezet. Veel vaker was ik met telelens bezig  en in dit overzicht zie ik ook een kleine verschuiving naar wat abstracter werk.  Wat me ook opvalt is het geringe aandeel groen, hetgeen wel heel komisch is binnen de natuurfotografie ;-) 
Wat 2020 gaat brengen?   We shall see!  Misschien wel weer eens wat blogjes......

Balgzandpolder

Wat gaat de tijd toch snel!  Deze serie foto's is al weer van een maand geleden, namelijk van 26 april.

Op die dag had ik samen met Gonnie een Vogelhut van Landschap Noord-Holland gehuurd, water-  en wadvogels,  dat leek ons wel wat.

We troffen een erg koude en gure dag, en mooi ochtendlicht zat er absoluut niet in.  We startten daarom wat later op de ochtend en hoopten dan misschien mooi avondlicht mee te kunnen pakken.

Hoe dan ook,  het is weer eens wat anders, en heel warm aangekleed gingen we vol verwachting naar de Balgzandpolder.

Bij aankomst gluren we eerst even door het nabijgelegen kijkscherm. De hoeveelheid vogels daar overtreft onze verwachtingen, vooral de honderden Scholeksters waren fascinerend om te zien.

Wat zal de hut ons gaan brengen?   We gaan gauw kijken......

Nou,  de hut valt in elk geval niet tegen.  Voor twee personen meer dan voldoende ruimte,
grote kijkgaten, en doordat de hut verzonken is, heb je een fijn laag standpunt.
Gelukkig geen glas zoals je de laatste tijd veel ziet in hutten, zónder vind ik echt fijner,
je hebt wat meer speelruimte met je lens, en,  dat is ook heel prettig,  wat meer contact met buiten.
Tja,  die koude wind,  die voelen we natuurlijk wel met dat open raam  ...  Muts op en handschoenen aan! 

De kou vergeten we gauw, er is namelijk genoeg te zien!

Aanvankelijk hebben we rechts nog tegenlicht,  door daarbij wat te overbelichten

is bij deze Tureluur een beetje high-key effect ontstaan.

Tureluurs zijn toch altijd leuke vogels om te zien 

met hun knal-oranje snavel en poten.

Af en toe piept de zon even tussen de dikke wolken door,

het oranje komt nu nog lekkerder uit.

Tureluurtje in het water,  zo zie je ze eigenlijk niet vaak.

Op het kleine schelpeneilandje voor de hut landt een Visdiefje.

Eventjes mooi poseren en weg is hij weer.

Vrijwel de hele dag zien we wat verder op het plasje een paartje slobeenden,

maar ze doen niets anders dan slobberen,

tot een Kluut te dichtbij komt en door het mannetje wordt weggejaagd.

Dat zijn natuurlijk de leuke fotomomenten!

De kluut verdwijnt zo snel hij kan,

en hij komt in deze blogserie ook niet meer terug.

Ik heb namelijk zoveel klutenfoto's,  dat ze een keer apart aan bod komen.

Overigens liet ik onlangs al wel de Klutenbalts- en paring zien.

Op het moment dat het mannetje de kluut te lijf gaat,

laat ook het vrouwtje Slobeend zich even goed zien.

's Middags nemen we even pauze om ergens weer goed warm te worden,

oh, wat smaakte die hete chocolademelk lekker!

Als we terugkomen zit er een mooie Wintertaling vlak voor de hut.

Hij speelt voor Slobeend want hij doet ook niets anders dan slobberen.

Uiteindelijk lukt het me toch om een foto te maken met zijn koppie boven water.

De Kievit laat zich ook regelmatig zien.

Als we het Logboek in de hut bekijken, dan zien we dat er ook pechvogels

geweest zijn, die alleen een Meerkoet zagen.

Wij mogen niet mopperen!

Een paartje Bergeenden zit de hele dag te ver weg,

maar komt dan toch eindelijk wat dichterbij.

Tijdens een stevige regenbui, dus weinig licht,

iso 3200 blijkt gelukkig nog best bruikbaar.

Gelukkig wordt het weer wat lichter.

We verbaasden ons er de hele dag over dat we bij het kijkscherm

zoveel Scholeksters zagen,  en hier bij de hut helemaal niet.

Maar dan komt er toch eentje aanvliegen.

Mijn lens is niet zo snel, maar de landing kreeg ik toch nog net te pakken.

Tja,  de regen was dan wel weer voorbij,  de wind niet ;-( 

Maar zolang we lekker bezig zijn met fotograferen voelen we de kou niet.

De hele dag heb ik dit vogeltje, dat telkens maar langs rende,  een Witgatje genoemd,

maar bij nader inzien denk ik dat het een Oeverlopertje is.

Het Oeverlopertje scharrelde geheel overeenkomstig zijn naam steeds langs de oever.

In zo'n situatie is het toch wel heel prettig dat er geen glas voor de kijkgaten zit,

want nu kunnen we onze lenzen gemakkelijker naar links of rechts draaien.

't Is inmiddels 19.00 uur en we zien het licht ineens beter worden,

zouden we nog een mooie avond krijgen?

Daar begint het wel op te lijken....

Ver weg,  in het avondzonnetje,   zit een vogel,  zó ver weg dat ik niet kan zien 

welke soort het is.  Ook te ver voor een redelijke foto dacht ik,  maar toch maar geprobeerd.

Héél erg gecropt, maar resultaten vallen mee ;-)

Even later is de vogel zo vriendelijk om wat dichterbij te komen

en kunnen we vaststellen dat het een Rosse Grutto is.

Tja,  en toen werd het weer donker,

dat mooie avondlicht kunnen we verder wel vergeten.

Tijd voor vertrek,  en oh wat is stoelverwarming in de auto aangenaam....

Slotwoordje:

Er zijn de laatste jaren enorm veel foto/vogelhutten, en juist daardoor hoeft het voor mij niet meer zo.

Deze hut vond ik echter verfrissend anders,  het is puur natuur.

Wat mij betreft dan ook voor herhaling vatbaar!