Belofte maakt schuld

In mijn Eindejaarsblog had ik het beloofd...  weer eens vaker een blogje maken....en belofte maakt schuld...
Dus hier is de eerste van dit nieuwe jaar!
Een jaar dat tot nu toe een aaneenschakeling is van grauwe en grijze dagen,  niet echt aantrekkelijk om er op uit te gaan.  Maar ik heb me toch even lekker fotografisch kunnen uitleven, want na vele jaren heb ik eindelijk eens mijn flitser uit  de kast gehaald!
Hoe werkt dat ding??  Op mijn gemak heb ik van alles zitten uitproberen, en toen ik een beetje doorkreeg hoe ik met een langere sluitertijd kan werken, wilde ik  foto's maken met wat beweging.
Buiten regen.... binnen op de vensterbank staat een vaas met klaprozen, dan is de keuze gemakkelijk gemaakt!

 Een van de eerste resultaten,  lekker schilderachtig, dit smaakt naar meer!

Wat meer bewogen.  Verrassend effect!

Een beetje softer.....

Een beetje meer afstand

 Wat grafischer

en tot slot nog een aquarel  ;-) 

Slotwoordje:

Het was echt 'trial and error,  gewoon maar alles uitproberen en deze resultaten verrassen me dan ook!   Toch heb ik gelukkig nog wel enig idee hoe ik het gedaan heb en en ik verheug me er al op om dit eens in de natuur te gaan proberen.

Want ja,   eerlijk gezegd  is dit geen natuur.... klaprozen bloeien nu toch niet?

Ik zal het maar verklappen:   het zijn kunstbloemen ;-)

Stormy weather

'Hoor de wind waait door de bomen' zingen we op 5 december.

Nou, afgelopen sinterklaasdag viel het met die wind wel mee, en kon ik even lekker 'schilderen' in het bos:

Best bijzonder eigenlijk dat er in december nog steeds herfstkleuren te vinden zijn,

maar de hoeveelheid blad aan de bomen is natuurlijk wel aanmerkelijk minder geworden.

De afgelopen herfstperiode had ik al vaker geprobeerd om met 'de schilderskwast' 

de beukenblaadjes vast te leggen, maar het lukte me niet.

Teveel chaos.

Nu met minder blad aan de bomen kreeg ik wel het effect wat ik zocht:

veel schilderachtig onscherp,  met één scherpe blikvanger.

Vandaag en morgen horen we de wind wel waaien!
Het is echt  'stormy weather'.
Daarna zal het feest van de herfstkleuren  definitief voorbij zijn.

De laatste, inmiddels bruin geworden bladeren, worden gegeseld en geteisterd door 

de harde wind,  en zullen uiteindelijk loslaten en zich op de wind mee laten voeren.

Het laatste beukenblad... het houdt nog even halsstarrig stand,

maar zal de strijd  uiteindelijk ook moeten opgeven....

Bye bye herfst,  laat de winter nu maar komen....

Slotwoordje:

Deze laatste twee foto's hebben zo'n lekker stormachtig sfeertje, maar ik maakte ze natuurlijk niet echt bij dat stormy weather. Het zou vrijwel onmogelijk zijn om dan nog een blaadje scherp te krijgen.

Nee, ook deze foto's zijn van 5 december,  het stormachtige effect is ontstaan door heerlijk te spelen met scherpte en onscherpte,  jawel,  gewoon met de schilderskwast dus ;-)

Nieuws

Nieuws ?!!

Voor wie nu heel nieuwsgierig wordt:  Nee, sorry, geen groot nieuws.

Maar het is voor menigeen vast niks nieuws dat ik graag eens wat nieuws probeer.

In het najaar was ik met de macrolens zo lekker aan het stoeien geweest om de wat schilderachtige achtergrondjes te krijgen,  en dat wilde ik graag eens met de telelens proberen.

Bijvoorbeeld in een vogelhut, ja,  juist daar waar bijna iedereen de zo gewaardeerde rustige achtergrond probeert te realiseren,  dáár wilde ik het dus eens anders proberen te doen.

Op zaterdagmorgen 18 januari kroop ik in de vogelhut van Menno Schaefer.

Omdat ik helemaal niet wist wat er wel en wat er niet mogelijk zou zijn,

had ik geen mooie takken of zo meegenomen,

maar in de aangrenzende boomgaard kon ik wat lange takken 

van de wilde braam scoren, waarvan ik een kadertje in elkaar knutselde.

Tja,  toen landde het koolmeesje mooi binnen mijn kader,

bleek het kader toch wat te ruim bemeten.

Maar je ziet wel wat schilderachtig groen, dus dat is gelukt,

en verder vind ik het licht in de achtergrond toch ook wel erg mooi.

Nog wat pogingen.
De compositie is steeds lastig,
mijn groene blaadjes zijn eigenlijk alleen maar aan
beide kanten te zien, als het vogeltje nogal in het midden zit.
Dat is uiteraard niet mijn bedoeling.

Na de eerste plaatjes ga ik dus weer de hut uit om wat veranderingen aan te brengen,

en dit bevalt me inderdaad al wat beter.

Hé,  ik heb ook met witte verf geschilderd?

Het blijkt, dat wanneer het licht op de onderkant van de blaadjes valt,

dat door de reflectie alles wit wordt.

Het is toch echt net toveren ;-)

De meesjes zijn dankbare onderwerpen,  want ze komen steeds weer terug.

In mijn ooghoeken zie ik verderop een staartmeesje, de grote bonte specht,

een roodborstje ....

Maar ik heb ze allemaal weten te weerstaan, 

om eens lekker te oefenen en te experimenteren met mijn achtergrondjes.

Dit koolmeesje landde naast mijn 'setting'.

Ik maakte de foto tegen beter weten in, want door de lens zag ik het bruine 

boomstammetje links als een lelijk donker obstakel.

Pas thuis ontdekte ik dat ik min of meer per ongeluk hele mooie 

pastelkleurtjes geschilderd heb!

Een volgende keer ga ik hier echt extra aandacht aan besteden.

Zo leer je toch telkens weer wat nieuws ;-)

Oké,  en meteen weer tijd voor wat nieuws:

De bramentakken aan de kant en wat onkruid gesnoeid 

in de boomgaard.

En maar weer wachten in het hutje wie er langs komt.

Koolmeesje is er weer

  en Pimpeltje werkt ook weer lekker mee.

Ben vooral blij dat hij net als het koolmeesje de goede kant op kijkt!

  

Slotwoordje:

Nou, weer lekker wat nieuws uitgeprobeerd! En niet ontevreden over de eerste resultaten, 

dit ga ik zéker nog eens doen, er zitten alweer allerlei  ideetjes in mijn hoofd... weer wat nieuws ;-)