Wat een leuke lieve reacties op mijn vorige bericht! Ik zat echt even in een foto-dipje, maar jullie humoristische, begripvolle, herkenbare en opbeurende peptalks hebben mij er weer helemaal bovenop geholpen. En ik beloof meteen dat ik niet meer zo zal zeuren, gewoon genieten wordt het motto!
Dat heb ik dus maandag meteen maar in de praktijk gebracht, lekker een hele dag banjeren door de AWD, en er kwamen weer leuke verrassingen op mijn pad
Ik neem Ingang de Zilk. Daar kom ik niet zo heel vaak, dus daar is voor mij nog redelijk wat onbekend terrein, lekker van de paden af, op ontdekkingstocht en genieten van het lekkere voorjaarsweertje.
Tijd dus voor wat lenteplaatjes zoals deze katjes
en natuurlijk het Duinviooltje dat ineens overal staat te bloeien
Nu moet ik toch heel even bijpraten over mijn kapotte camera. Die was gemaakt, dus ik haalde hem op en wat blijkt?? Nog steeds hetzelfde euvel, balen! Dus hij is wéér in reparatie.
Jammer, want ik wil zo graag met de macrolens op de tweede body op stap. Nou, even geduld nog maar, en deze plaatjes gewoon met de telelens gemaakt
Eindelijk eens een Grote Bonte Specht in beeld, tot nu toe waren ze me steeds te snel af
Nog een heel leuk vogeltje, ik denk dat dit het vrouwtje van de Roodborsttapuit is
Ingang de Zilk had ik gekozen voor de lammetjes, maar helaas, ze zijn er nog steeds niet
Jammer, want lammetjes zijn natuurlijk superschattig, ook zijn de Drentse Heideschapen prachtig om te zien, en bovendien is de omgeving waar ze lopen zo mooi, die combinatie nodigt echt uit om fijne plaatjes te maken
Dan een verrassing! De Gekraagde Roodstaart, tjongejonge, zaterdag de Blauwborst, nu deze fraai gekleurde vogel, het is wel weer feest!
Terwijl ik deze hommel met de telelens te pakken krijg, vraag ik me af of me dat met de macrolens ook allemaal gaat lukken, dat gaat weer een hele nieuwe uitdaging worden
want ook de vlinders zijn er weer! Mijn eerste vlinder van dit seizoen, de Dagpauwoog
Een gewone meerkoet, we zien ze zóveel dat je er meestal achteloos aan voorbij loopt, maar zo in het zonnetje is ie toch best mooi met zijn rode oogje
In de middag tref ik
Greet nabij de ingang. Zij weet een plekje te vinden met kikkers en padden, leuk, die wil ik wel zien natuurlijk.
We hebben daar een paar kostelijke uurtjes doorgebracht, nooit geweten dat ze zó leuk zijn!
Ik zat midden in de brandnetels, en gleed af en toe bijna het water in, maar die ongemakken waren het beslist waard ;-)
Het is paringstijd voor de Gewone Pad, dan zoeken ze het water op, de zgn Paddentrek, om daar te paren en de eitjes af te zetten.
De eitjes worden gelegd in lange snoeren, dat wist ik niet, maar we kunnen dat hier heel duidelijk zien.
De paringsdrang van de padden is erg groot! Een trio'tje doen ze duidelijk niet moeilijk over ;-)
Op het zelfde plekje zitten ook de Bruine Kikkers. Die leggen hun eitjes verpakt in het zo bekende kikkerdril.
In het water liggen de snoeren van de padden en het kikkerdril gewoon door elkaar
Padden en Kikkers zijn niet mooi, maar die ogen! Ja, die vind ik wel schitterend, ze lijken wel van goud
Ja, ook voor de Bruine Kikker is het paringstijd, het was echt een drukte van jewelste in het water
slechts een enkele keer valt er een 'solo-kikker' te fotograferen
Tijdens de paartijd is het mannetje herkenbaar aan de forser gebouwde voorpoten en de paarborstels op de duimen en aan zijn spierwitte keel met een vaag blauwe schijn. De bruine kikker heeft een inwendige kwaakblaas zodat de roep zeer zacht is en nauwelijks 10 tot 20 m ver draagt
Dit plaatje begrijp ik niet helemaal, onder de rietstengel meen ik namelijk nog een kikkeroog te zien, maar hoe dat nou verder in elkaar zit??
Slotwoordje:
Het was weer een verrassend AWD-dagje, nou is dat eigenlijk niet zo vreemd natuurlijk, want de Amsterdamse Waterleiding Duinen blijven steeds verrassen.
De kikkers en padden waren echt super om te zien, Greet, bedankt dat je me dit hebt laten zien!
Daarbij hadden we natuurlijk ook weer een erg gezellige middag!
