Oefening baart kunst? De uitdaging

IJs & IJskoud

2012-02-13T19:04:00.002+01:00

Wie nu mijn ontboezemingen over de afspraakjes met Vreemde Mannen verwacht, die wordt teleurgesteld...
Want ook met de vreemde mannen heb ik weer talrijke vogels gefotografeerd, dus voor de afwisseling eerst even iets anders, en dat wordt een ijzig koud blogje....
Zaterdag ging ik de hele dag met Yvonne op stap; we begonnen héél vroeg om de zonsopkomst mee te pakken, en ik kan je vertellen dat het koud was, héél koud, bbbbrrrrrrrrrrrr .......

Lekker warm geworden in de auto stappen we vol goede moed uit bij het Gooimeer bij Muiderberg, statief erbij, grijsverloopfilter, we gaan even lekker buiten spelen. Eh... dat dachten wij dus....
Binnen een paar minuten waren onze vingers ondanks handschoenen totaal gevoelloos, dus gauw terug naar de warme auto, en van daar uit zagen een rode bol boven de horizon uit komen, zó mooi.
En we zagen ook dat we voor echt spannende foto's niet de allerbeste locatie hadden uitgekozen, tja, ik weet het, een serieuze landschapfotograaf bereidt zich goed voor, en weet waar hij/zij moet zijn......
Wellicht komen wij ook nog eens zo ver?

Von ging uiteindelijk toch heel stoer weer naar buiten, en even later raapte ik ook
moed, handschoenen en camera weer bij elkaar, statief en filter liet ik maar liggen

En ik zag zelfs nog wat mogelijkheden om een ander soort foto's te maken door gebruik
te maken van de ijsbergjes

Daarvoor moest ik wel plat op de buik ....

Dus toen weer gauw de warme auto in, en "voor de variatie" maar weer eens op zoek naar vogeltjes,
en of we die gevonden hebben?
Dat blijft nog een verrassing, deze serie blijft ijzig...

In de loop van de middag staan we aan de Oostvaardersdijk, wow, kruiend ijs!!! wil je wel geloven dat ik dit nog nooit eerder gezien heb??

Machtig mooi die dikke ijsschotsen

Dus nog maar zo'n ijzig plaatje

We kijken naar de ijsvlakte, en zeggen tegen elkaar: nee hoor, we gaan het ijs niet op....

Maar we zien een creatieve fotograaf bezig met een mooie ijssculptuur,
tja, dat willen wij ook wel, dus voorzichtig klauteren we over basaltblokken
en ijsschotsen, en we glibberen over het ijs naar dat leuke ijspoppetje

De creatieve fotograaf, Cees, blijkt hem zelf gemaakt te hebben,
en hij laat ons zien hoe hij aan het spelen is met de instelling Sunset op zijn camera, wat leuk!

Dus ik schroef de kleurtemperatuur op, en ga ook eens creatief doen ;-)

Het effect is verrassend!

Maar blauw geeft de koude winterdag beter weer,
dus ja, wat is mooier??

Ik vind het zelf allebei aardig, dus waarom zou ik kiezen ;-)

Dit is toch een van de leuke dingen bij het fotograferen en/of nabewerken,

dat je de sfeer totaal anders kunt weergeven

Ja, daar liggen we dan... een beetje gestoord??? Bedankt Cees, voor het maken en sturen van deze foto's!

Spelen met een ijsschots, en hierboven kun je dus zien hoe we er dan bij liggen ;-)

Ook weer even in twee varianten, de warme en de koude

De tijd vloog om, en voor we het wisten was het tijd voor de zonsondergang.
Is het niet geweldig om op één dag zowel de zonsopkomst als de zonsondergang te fotograferen?
En dan heb ik het nog niet eens over alles wat we tussendoor nog beleefd hebben, ja, het was weer winterse zaterdag met een gouden randje!

Ik had het eerder al over spelen met kleuren en witbalans... geweldig al die mogelijkheden,

maar ik sta daardoor ook regelmatig voor dilemma's,

wil ik de roze kleuren van de zonsondergang zoals de voorlaatste foto,

of toch het warmere van deze laatste?

Slotwoordje:
De oplettende kijker heeft kunnen zien dat het grijsverloopfilter voor de lens zat, bijna alle foto's van het kruiend ijs zijn daarmee gemaakt, maar daardoor heb ik er ook een hoop verprutst. In mijn enthousiasme vergat ik nogal eens dat het filter er voor zat, dus, verkeerd belicht, dat valt dan nog wel enigszins te herstellen, maar als je filter scheef zit.... dan ziet een foto er wel heel vreemd uit!
Ach, ooit leer ik het wel, Oefening baart kunst??

Zaterdagse K(l)iekjes

2012-02-09T22:50:00.001+01:00

De derde serie van afgelopen zaterdag, en ook de laatste, maar oh, ik had van elke vogel wel een eigen blogserie kunnen maken, wat een superdag was dit!
Maar.... ook maandag.... en ook dinsdag was ik in de AWD, en wéér zoveel moois gezien, dus reden om de k(l)iekjes van zaterdag op te maken, zodat ik weer aan een verse voorraad foto's kan beginnen.
Kliekjes/kiekjes? Klinkt wellicht wat negatief, maar door het drastisch inkorten van het oorspronkelijke aantal geselecteerde foto's is dit beslist geen minderwaardige serie geworden, dacht ik zo...

Nou, ik begin niet met de beste, dit piepertje staat er weliswaar best netjes op,

maar een fotogenieker plekje was wel aardiger geweest.

Of zullen we gewoon maar zeggen: Mooi in zijn natuurlijke omgeving ;-)

De sneeuw is vast niet zijn natuurlijke habitat, maar zo'n klein vogeltje in de witte vlakte, het heeft wel wat vind ik. Ik denk dat het een Graspiepertje is, maar zeker weten doe ik het niet

Ik heb een heel fijn plekje gevonden langs een van de kanalen,

ik zit hier heerlijk te genieten in het zonnetje en het een na het andere mooie vogeltje laat zich zien,

zoals het mannetje Wintertaling

En het echtpaar Wintertaling

En een Bont Strandlopertje in spiegelbeeld

en een Snipje, maar welke snip?

Ik heb nooit eerder Snipjes gezien, dus dit moest ik thuis opzoeken.

Het zou een Watersnip kunnen zijn... maar als hij kleiner is, lees ik,

dan is het een Bokje.

Tja, dan weet ik het dus nog niet.

Maar wacht even.... ik heb nóg een foto, met twee snipjes!

Ondanks diafragma F/9 heb ik het voorste snipje niet scherp,

ik had dit plaatje dus bijna weggegooid,

maar nu zie ik dat ik twee verschillende snippen te pakken heb,

het kwartje valt dus:

De grote is de Watersnip, en de kleine is het Bokje

En nu ik het verschil zie, weet ik dat dit, net als de eerste foto, het Bokje is.

Kenmerkend is, behalve het verschil in formaat, o.a. de bredere gele streep over de romp bij het Bokje.

Een ander verschil is een dunne gele streep midden op de kop van de Watersnip,

die heeft het Bokje niet

Nog meer leuks: een Witgatje

Niet alleen op, in en bij het water valt er van alles waar te nemen,

ook de lucht moet ik in de gaten houden,

al zijn het 'maar gewoon Knobbelzwanen'.

ze leveren wel een aardig plaatje op

Hier ben ik best een beetje trots op, nooit eerder had ik een buizerd zo netjes in beeld!

En dan de laatste beelden van deze serie, wellicht wel de mooiste die ik maakte
op deze geweldige winterse zaterdag:
Grote Zaagbekken

Schreef ik laatst dat de Wilde Zwanen mijn favoriete wintergasten zijn, nou, ze worden op de voet gevolgd door deze prachtige Grote Zaagbekeenden, en wat is het dan een groot feest als je daar een mooie serie van kunt schieten:

Goh, ik heb tussen deze foto's door zelfs even mijn mond kunnen houden ;-)

Ben er zelf stil van???

Slotwoordje:
Bij de inleiding schreef ik het al, ik was zo gelukkig om ook maandag en dinsdag in de AWD rond te mogen struinen, en, wat spannend...... dat deed ik met 'vreemde mannen' ......
Die avonturen komen de volgende keer!

De Blauwe Schicht

2012-02-07T09:20:00.000+01:00

Bij mijn serie van de Wilde en Kleine Zwanen had ik ze al aangekondigd:
nog meer beelden van deze prachtige winterse zaterdag in de AWD, vandaag dus een volgende selectie.

Een mooie en bijzondere ervaring die ik graag wil delen is toch wel deze:
Op een ongebruikelijke plaats langs een van de kanalen zag ik wat fotografen staan, de lens gericht op 'iets' aan de overkant.
Wat dat 'iets' dan wel was, dat ontdekte ik al gauw, een IJsvogeltje !!

IJsvogeltjes associeer je toch al gauw met urenlang wachten in een schuilhut, dus wat is het dan gaaf als er zomaar eentje op een redelijke afstand zit, en zo druk bezig is met duiken en visjes vangen, dat hij zich niks aantrekt van alle ogen en lenzen die op hem gericht zijn.
Nou besef ik heel goed dat het ijsvogeltje gewoon bezig is met de harde strijd om te overleven, steeds meer water vriest dicht, dus het kost steeds meer moeite en energie om aan de eerste levensbehoefte komen : visjes

IJsvogeltje op een rietstengel in het zonnetje, dat geeft je dag toch wel een gouden randje,

maar het kan nog mooier......

IJsvogeltje in de vlucht!

of... in de vlucht met visje!

en landend met visje

Ja, dit is genieten zo op een zonnige zaterdagochtend...

En daar zitten / liggen we dan...
De Lady in Black, that 's me,
nogal incognito, maar wel lekker warm :-)

Bedankt Henk, voor het maken en sturen van deze foto!

's Lands mooist gekleurde vogeltje, in de vlucht vallen die prachtige kleuren nog eens extra op

En dan begrijp je helemaal de bijnaam die het IJsvogeltje draagt:

"De Blauwe Schicht"

Héél graag had ik hem ook nog duikend gehad ( tja, een mens is nooit tevreden ...)

maar dat ging echt te snel , of mijn reactievermogen was te langzaam,

dat kan natuurlijk ook ;-)

Nou, ik ben er evengoed wel blij mee hoor!

Slotwoordje:

"Vanmorgen vloog zij nog...."

Dit ijsvogeltje heeft het niet gered, ik vond hem gistermorgen drijvend in het betonnen kanaaltje.
Hij zal helaas niet de enige zijn die deze strenge winterperiode niet overleeft.......

Wilde en Kleine Zwanen - AWD

2012-02-05T12:24:00.000+01:00

Weer een winterse serie, en er gaan er nog meer volgen, want Koning Winter regeert met vaste hand en strooide vrijdag zelfs een wit sneeuwtapijt over het land.
En dan de volgende dag een stralend zonnetje erbij, wat is het dan mooi!!!
Tegen half 12 stond ik in winters AWD, vroeger kon ik helaas niet, misschien maar goed ook, want ik heb evengoed al véél te veel foto's gemaakt.
Ik heb ze nog niet allemaal uitgezocht, maar de Wilde Zwanen krijgen alvast een plaatsje in mijn blog, en niet alleen de Wilde Zwanen, nee, voor het eerst zag ik in de AWD ook de Kleine Zwanen!

Voor vogels en dieren zijn het barre tijden, maar voor ons is het genieten geblazen.

De watervogels zijn aangewezen op de weinige wateren die nog een beetje open zijn,

en zo vind je dus grote groepen bij elkaar.

Zoals op de vorige foto goed te zien is, zaten de zwanen achter een rietkraag,

dat maakte het lastig om te fotograferen, en op de meeste plaatjes zie je dan ook

rietstengels in beeld, hetgeen me hier trouwens geenszins stoort

Van alle wintergasten zijn de Wilde Zwanen mijn grootste favorieten, en ik was dan ook

erg blij dat ik deze fotoserie heb kunnen maken

Een hele poos heb ik hier aan de waterkant gestaan, en genoten van de aanblik en van het

bijzondere klokkende geluid dat ze maken

Zo'n imposant gezicht als ze de vleugels spreiden!

"Onder moeders vleugels"

Dat kan ik ook, lijkt de jonge zwaan te zeggen :-)

Af en toe vliegt er eentje over

Pas thuis zag ik dat dit geen Wilde Zwanen zijn, maar Kleine Zwanen.

Verrassend, want die heb ik hier in de AWD nog niet eerder gezien,

sterker nog, ik had ze nog nooit eerder gezien

Zoals de naam al zegt is de Kleine Zwaan kleiner dan de Wilde Zwaan.

Opvallende verschillen zijn verder de kortere hals, de rondere kop en de snavel

vertoont minder geel dan bij de Wilde Zwanen

In diepe rust

Dit vind ik door de rust en de eenvoud een mooi sfeervol plaatje

Als ik zo de hele serie bekijk geloof ik dat de belichting helaas niet overal optimaal is, ook zó moeilijk dit witte vogels in de felle zon...

Slotwoordje:
Ik heb mezelf de laatste tijd de limiet opgelegd van niet meer dan twee blogjes per week.
Nou, ik kan alvast vertellen dat ik deze regel deze week beslist ga overtreden! Ik heb gisteren zóveel moois gezien, en dan staat er de komende week nóg een AWD-dagje op het programma, dus.....
tot gauw !

Het is winter!!!

2012-02-02T21:46:00.002+01:00

Het is eindelijk winter!!!
En niet zo'n beetje ook, brrrrrr wat is het koud!!!
Bijna te koud om er op uit te gaan, maar afgelopen dinsdagmiddag ging ik toch lekker warm aangekleed op pad, want de eerste sneeuw, die moet toch worden vastgelegd.
Eigenlijk wilde ik heel graag al voor zonsopkomst op een mooi plekje zijn, maar ik geef het eerlijk toe, ik kon de moed niet opbrengen ;-(
Dank zij de blogs had ik een mooie locatie gevonden, de Lange Duinen bij Soest,
bedankt Wouter !
Zondag was ik daar al samen met Yvonne geweest, maar toen bleef het weer zo grauw en grijs, dat werd helemaal niks.
Nu dus in de herkansing, koude wind, maar volop zon, én, een nieuw speeltje : een grijsverloopfilter

Het stuifzandgebied de Soester Duinen bestaat uit de Korte en de Lange Duinen.

Ik ben nu dus bij de Lange Duinen geweest, een mooi stukje natuur, maar best druk,

het is een favoriet hondenuitlaatgebied, waar de honden lekker los mogen rennen.

Ik heb gelezen dat het in de Korte Duinen een stuk rustiger is,

dus daar ga ik zeker ook nog eens kijken

Midden in de Lange Duinen is een mooi vennetje, zondag zwommen hier de honden nog,

nu is het dichtgevroren, ja, het is winter!

Ik liep te zoeken naar spannende composities, maar helaas, door wat lastige telefoontjes onderweg was ik niet helemaal in vorm, tja, dat kan je zo hebben . Toch vind ik dit berkje op het duintje tegen de blauwe lucht niet onaardig, en de omzetting naar zwart/wit vind ik op zijn minst verrassend

O ja, een nieuw speeltje dus!

Het grijsverloopfilter, een ideaal hulpmiddel om bij landschappen het te grote contrast

tussen de vaak donkerder voorgrond en de heldere lucht in balans te brengen.

Maar ja, ik heb met dit zand en sneeuw natuurlijk helemaal deze grote contrasten niet,

niettemin heb ik het filter wel gebruikt, en zie dat de lucht hiermee wel blauwer /donkerder wordt,

terwijl de rest netjes belicht blijft

Waarschijnlijk had ik in deze situatie hetzelfde ( of beter?) effect kunnen bereiken met het polarisatiefilter.

Dat had ik natuurlijk ter plekke moeten uitproberen, maar ja, die kou hè?

filters verwisselen met handschoenen aan gaat niet echt handig ....

dus laat maar ;-)

Ik vond mezelf trouwens best stoer bezig ;-)

Camera ingesteld op M, spotmeting gedaan op de voorgrond,

en bij die belichting het grijsverloopfilter voor de lens geschoven.

Ik denk dat dit een goede manier is, maar adviezen en tips zijn welkom!

Ik had trouwens ook de telelens meegesjouwd, want zondag zagen we hier verstopt in de

bomen minstens 15 ransuilen. Nu vond ik er met heel veel moeite 6,

en pech, ze zaten zo hoog, en zover weg gekropen achter de takken,

daar kon ik echt helemaal niks mee

Dit vond ik een leuke ontdekking:

Het grijsverloopfilter werkt als een zonnebrilletje!

Zonder filter had ik de lens niet op deze felle zon durven richten,

ik kreeg wel bij elke foto last van lensflare, komt dit door het filter?

of omdat de zonnekap er nu niet op past?

Geen idee, ik heb nog een hoop te leren!

Slotwoordje:

Deze week kreeg ik van zowel Andrea - Painted by Light als van Michel - Kiekis ! een BlogAward:

Ik ben hier uiteraard zeer vereerd mee, ik heb Andrea en Michel reeds bedankt, maar doe het bij deze graag nog een keer.

Nou is het de bedoeling dat ik deze award weer doorgeef aan 5 andere bloggers, die minder dan 200 volgers hebben.

Tja, velen onder ons weten ongetwijfeld nog dat de Liebster Blog Award vorig jaar ook werd uitgedeeld, zó vaak en zó veel, dat de lol er gauw af ging.

Ik heb dan ook besloten om de award niet aan 5 andere bloggers door te geven, maar symbolisch aan ALLE bloggers, want jullie verdienen hem allemaal!

Sea Life Scheveningen

2012-01-30T21:34:00.000+01:00

Voordat ik in Scheveningen mijn Late Nieuwjaarsduik nam, brachten we een bezoek aan het Noordzee-aquarium Sea Life. Boeiend om te zien, deze kleurrijke onderwaterwereld, maar nogal moeilijk om te fotograferen.
Het is er erg donker en flitsen is niet toegestaan.
Nou had ik in mijn Winter-Efteling-serie al bekend dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe ik met de flitser om moet gaan, dus dat was op zich niet zo erg ;-)
Het werd dus behelpen met hoge ISO. Nieske heeft haar serie van Sea Life daar zelfs naar vernoemd.
Cristien heeft de prullenbak gevuld met Sea Life, jammer, ik had ze graag willen zien, want ze kunnen niet slechter zijn dan de mijne.
En Von? Tja, Von loopt nog steeds een beetje achter.....
maar goed nieuws, ze is hard bezig de achterstand weg te werken!
Maar goed, Sea Life dus, lastig te fotograferen, maar o zo leuk om het toch te proberen. Beslist geen wereldfoto's, maar ik waag het er op om er toch wat van te laten zien:

Uiteraard zien we vissen in alle soorten, maten en kleuren, maar wees niet bang,

ik ga geen blog vullen met ál die soorten ;-)

Deze rode garnaal vond ik wel heel erg grappig om te zien, natuurlijk bleef hij niet stil zitten,

dus ik had een heleboel pogingen nodig om er ééntje scherp te krijgen

De steeds maar rondjes zwemmende Rog kostte me nog meer moeite,

uiteindelijk lukte het bij 3200 iso en 1/20 sec

Hij heeft zo'n leuk gezichtje!

Dat klopt eigenlijk niet, want wat je ziet is de onderkant met mond,

en de ogen zitten op de bovenkant.

Wat je ziet zijn dus geen kraaloogjes, maar het lijkt wel net alsof

Koraalduivel

Hihi, ik was zo slim om het naambordje te fotograferen, anders had ik dat niet geweten.

Het is net of hij veren heeft, een soort van vogelvis ;-)

Ook hier een sluitertijd van slechts 1/20 sec.

Het leukste van Sea Life vond ik de onderwatertunnel

Je waant je hier echt onder water tussen de vissen en een grote zeeschildpad

en zelfs haaien

beroerde foto ( 3200 iso) , maar ik vind het zo'n leuk lachebekje ;-)

Heel vermakelijk om te zien, de Grote Netmurene. Ze spelen steeds verstoppertje in een soort van gangen- en grottenstel in het aquarium

( tussen haakjes, ik snap niet waarom ik deze foto's niet netjes op gelijke hoogte krijg)

De Zeepaardjes, daar zijn we ook een hele tijd zoet geweest, ze zijn zo schattig!

Zeepaardjes zijn vissen, en dan ook nog heel bijzondere, want het mannetje draagt en baart de jongen

Bij het verlaten van Sea Life lopen we buiten langs Sien en Saartje, twee Aziatische Kleinklauwotters,

wat een schatjes!

Hè, wat een verademing, frisse buitenlucht en weer fotograferen in daglicht!

En maar wachten tot Sien of Saartje een keertje 'uit de band springt'

helaas, niet dus

Slotwoordje:
Daar zijn we dan: met zijn viertjes tussen de haaien!
Bij de entree konden we deze foto laten maken, en bij vertrek kon ie gekocht worden tegen een behoorlijke prijs :-(
Lekker uitgekookt kochten wij één foto, ff door de scanner en de mail, en zo hebben we toch alle vier een leuke herinnering aan een gezellig dagje Scheveningen.

Winter Efteling

2012-01-25T23:03:00.000+01:00

Met mijn laatste fotoserie van 2011 ga ik nog even terug naar de Efteling.
Op de 28e december trotseerden Yvon en ik ellenlange files ( ging heel Nederland die dag naar de Efteling??), genoten wij als kleine kinderen van het Sprookjesbos, en toen was het tijd voor de Winter Efteling.
Het park was open tot 20.00 uur en gewapend met camera en statief dwaalden wij door een sprookjesachtige wereld van twinkelende lichtjes, ijspret en knisperende kampvuren

De serie van het Sprookjesbos eindigde ik met deze gesloten deuren en de tekst

Al wat er achter deze deuren zit

dat is...

Het geheim der smid

Nou, wij waren razendnieuwsgierig wat er nou toch achter die deurtjes zou zijn, maar ze gingen niet open....
Intussen hoorden we een nijver gehamer, maar we zagen maar niets...
Totdat Von een gleufje ontdekte, op goed geluk gooiden we er een muntje van 20 cent in, en bingo!!

Héél eventjes gingen de deurtjes open, net lang genoeg om de Smid aan het werk te zien en één foto te maken.

Bij een volgend muntje lukte het niet meer. Waarom niet?
Tja, dat zal het Geheim van de Smid wel zijn ;-)

Winter Efteling

Zodra de avond valt.... verschijnen drie attracties in een andere gedaante.

Schimmen komen tot leven... niets is wat het lijkt ....

Een van die attracties is Villa Volta.

We posteren ons hier ruim op tijd, zodat we op de eerste rang staan

en wachten vol spanning op wat er komen gaat

Wow!!!

we worden verrast door een spectaculaire lichtshow,

in een duizelingwekkend hoog tempo neemt Villa Volta telkens een andere gedaante aan.

Ze zeggen wel eens 'Het is niet te filmen' maar dit zou je eigenlijk moeten filmen ipv fotograferen

In het Raveleijn was ook een show gaande, maar wij nemen genoegen met een plaatje van de buitenkant

Feestelijk verlichte lampionnetjes sieren het Anton Pieckplein

Gelukkig geen mensenmassa hier, maar die ene meneer is er toch eigenlijk net eentje teveel ;-(

Wat verderop stonden hele grote 3-dimensionale prenten, erg mooi gemaakt,

Dit is een detail uit zo'n sfeervolle Anton Pieck-prent

Bij de EHBO-post moest ik erg lachen om het gipsbeen aan de gevel ;-)

We gaan naar het Spookslot,
en mogen daar de Verschrikkelijke Sneeuwman niet voeren!

Binnen in het Spookslot is het zó aardedonker dat het maken van foto's nagenoeg uitgesloten was.
Bij deze vitrine met 'gezellige' doodshoofden heb ik geflitst.

Ik kwam er achter dat ik eigenlijk helemaal niet weet hoe ik mijn camera moet instellen als ik wil flitsen, dit was dus een kwestie van 'op goed geluk'.

Flitsen, daar ga ik dus toch maar eens een beetje op studeren.

Avond/nachtfotografie vind ik erg leuk om te doen, en moeilijk is het eigenlijk niet.

Met camera op statief, live-view en draadontspanner kan er niet zo heel veel misgaan.

De witbalans zet ik hierbij op automatisch, oja, en onderbelichten om de sfeer te bewaren.

De lange sluitertijden hebben een groot voordeel:

Zo rustig als het hier lijkt was het nl. helemaal niet, maar voorbij lopende mensen 'verdwijnen' gewoon.

Niet zo gek natuurlijk, we zijn toch in een Sprookjespark ? ;-) ;-)

Slotwoordje:
Het slotwoordje illustreer ik dit keer met foto's, omdat deze muziekgroep bij het kampvuur een swingend slot vormde van een supergezellig dagje Efteling.
Ik wist trouwens niet hoe ik dit bewegende groepje in het donker moest fotograferen, ik heb maar wat gedaan, ik moet dus echt leren hoe te flitsen.
Tja, en dan zal de volgende wens wel een externe flitser zijn.......
Zo blijft er bij deze fijne hobby altijd wat te leren en te wensen!

Nog even swingen!
Foto's zien er een beetje vreemd uit, dat komt denk ik door het kampvuur op de voorgrond, ik had ze eerst weggegooid, maar ja, ze horen er toch bij.
Swingen dus, en daarna stapten wij tegelijk met vele honderden ( of misschien wel duizenden??) anderen in de auto en bereidden ons voor op een lange en trage uittocht vanaf het parkeerterrein.
Maar wat een geluk, een verkeersregelaar stuurde ons ineens de andere kant op, en we zoefden zo weg! Met de muziek nog in ons hoofd, ging de muziek in de auto op hard en luidkeels meezingend reden we filevrij naar huis. Het was weer gezellig Von! Een mooie afsluiter van 2011

Aalscholver en ... Gevangenisboefje

2012-01-22T21:49:00.000+01:00

Even een paar weken terug in de tijd, naar zaterdag 24 december om precies te zijn.
Ik was in Katwijk om daar met de LCW fader ( het variabele grijsfilter) te spelen, en daarna heb ik een hele poos bij het water gezeten om naar een Aalscholver te kijken, die aanhoudend aan het duiken was.
Dat is met de camera een leuk uitdagend spelletje, waar en wanneer komt ie weer boven water?

Sommige mensen vinden een Aalscholver een lelijke vogel,

maar als je zo een poosje naar hem zit te kijken, vind ik dat best meevallen hoor,

hij heeft een mooie sprekende kop, en een fraai getekend verenpak

Hup, daar gaat ie weer, mooi gestroomlijnd, een echte duiker.

De onscherpe kop vind ik hier niet echt storen, het toont de snelheid

Koppie onder

en ja, waar komt ie nou weer boven??

Ja, hebbes, daar is ie weer!

Dat spelletje hebben we een hele poos gespeeld, en ik zat maar te wachten op het moment dat hij met een visje boven kwam, maar hij was steeds zó snel, de vis was telkens al op voor hij zich weer liet zien, dan zag ik hem alleen nog net een paar slikbewegingen maken.
Slechts één keer was hij me niet te vlug af, maar helaas, toen keek hij net de verkeerde kant op ;-(

Terwijl ik me daar kostelijk zat te amuseren hoorde ik ineens een gepiep achter me.
Er bleek al een hele tijd een stel Steenlopertjes rond te scharrelen

Het verbaast me eigenlijk niet, dat ik ze niet eerder zag, want tegen de stenen vallen ze nauwelijks op

en bij alle aangespoelde troep, waar ze graag tussen foerageren, zie je ze al helemaal bijna niet

Ai, er zit wat aan zijn pootje

Gelukkig geen afval dat door mensen is achtergelaten, maar 'natuurlijk' afval

Maar toch, het Steenlopertje lijkt wel last te hebben van dit stukje zeewier.

Gelukkig zag ik hem even later weer vrolijk rondlopen en zijn kostje bij elkaar scharrelen.

Toen moest ik er wel om glimlachen, zoals hij daar liep,

net een gevangenisboefje met zo'n bal aan een ketting om zijn enkel ;-)

Een frontaal portretje van dit leuke vogeltje,

pontificaal in het midden vind ik hier best aardig uitkomen

Tja, en toen ging hij zich uitschudden.....

dat red je niet met een sluitertijd van 1 /250 sec.

toch een grappig gezicht ;-)

Slotwoordje:
De chronologische volgorde van mijn berichtjes heb ik de laatste weken een beetje door de war gegooid, maar ik ben van plan om nu weer netjes alles op volgorde te gaan verwerken, dat betekent dat we de volgende keer weer ...... haha, dat zeg ik lekker nog niet... ;-)

Kleurenpracht

2012-01-19T00:01:00.000+01:00

Het zal niemand ontgaan zijn:
Afgelopen maandag scheen de zon eindelijk weer eens de hele dag!!!!
En aan het einde van de middag ging zij zeer majestueus onder, met een kleurenpracht die ik lang niet had gezien, en ik had de mazzel in Zandvoort op het strand te staan, dus :
Kleurrijke plaatjes!!

Bij deze opname heb ik het variabele grijsfilter gebruikt ( kijk hier voor meer info)

om d.m.v. een lange sluitertijd ( 3,2 sec) het zeewater 'wollig' af te beelden.

Je moet er van houden, eerlijk gezegd moest ik er zelf ook even aan wennen,

maar nu kan ik het toch wel waarderen,

het straalt wel rust uit, vind ik

Nadat de zon-in-de-zee-gezakt is, worden de kleuren steeds mooier

Witbalans op daglicht

Ik heb gespeeld met de belichting, maar vooral met de witbalans
Ik vind dit zelf een hele mooie plaat. Deze gooit hoge ogen voor de januari- foto van 2012!

Bij de volgende beelden was het inmiddels half donker, en liet ik mij misleiden door het heldere LCD -scherm. Daardoor had ik deze foto's veel te veel onderbelicht, dom, maar van je fouten leer je weer een hoop.
Natuurlijk heb ik geprobeerd in de nabewerking de belichting te corrigeren, wat helaas ten koste van de kwaliteit ging ( ruis!) , maar wat kwamen er verrassende kleuren tevoorschijn!
Alle beelden heb ik gemaakt met de witbalans op bewolkt, maar ik heb hier achteraf ook nog een beetje zitten spelen met de schuifregelaartjes van witbalans/kleurtemperatuur in Lightroom

Witbalans op bewolkt (kleurtemperatuur 6350)

Aangepast naar kleurtemperatuur 2850

Iets warmer, kleurtemperatuur 3800

En nog een zoals ik hem heb gemaakt, met de witbalans op bewolkt ( 6350)

Slotwoordje:
Het was een fenomenaal mooi uurtje!
Genieten dus, maar ik vond het best lastig om deze kleurenpracht goed vast te leggen.
Wat is het dan heerlijk als je even lekker kunt experimenteren, heel leerzaam.
En mijn belangrijkste leerpuntje?
Dat het pas ná zonsondergang echt mooi wordt!

Gedeelde foto momenten

2012-01-16T22:34:00.001+01:00

Dit blogbericht hoef ik eigenlijk helemaal niet meer te maken, want dat is al gedaan....
Kijk maar bij Ron ,op zijn site "Gedeelde foto momenten".
Gistermorgen gingen wij samen op stap in de AWD. Ik wilde namelijk heel graag Ron zijn camera eens bekijken/proberen, de A77, het nieuwste paradepaardje van Sony.
Twee Sony-fotografen samen op pad, dat klikte dus prima, en onze camera's klikten nagenoeg de zelfde beelden, "gedeelde foto momenten" dus ;-)

Nog maar net op pad kwamen we bij toeval Henk tegen, gezellig, dus met zijn drieën vervolgden we onze wandeling door de AWD. Henk nam ons mee dwars over het Eiland van Rolvers, leuk, want daar was ik al een tijd niet meer geweest

Maar liefst 4 reeën treffen we daar, best bijzonder, want deze prachtige dieren zie ik de laatste

tijd niet meer zo vaak in de Amsterdamse Waterleiding Duinen.

Ze stonden wel erg ver weg, geen superfoto dus, maar gewoon een mooi momentje

Even verderop zit een bijzonder welwillend Roodborstje, dat als een volleerd fotomodel

op diverse takjes voor ons poseert

Ik sleep vandaag mijn statief mee, lastig vind ik dat, maar ik moet toegeven dat het de scherpte

van mijn foto's ten goede komt. Toch maar vaker doen dus .....

Bij de schuilhut doen we wat 'social talk' want ja, daar kom je altijd wel bekenden tegen, en vooruit, dan toch ook maar even een plaatje van één van de vosjes, dat hoort gewoon bij een AWD-logje

Ik maak de laatste tijd niet meer zoveel van die gevarieerde AWD-logjes, er zijn er al zo veel,

dat ik vaak het gevoel heb dat ik daar niets meer aan toe te voegen heb.

Maar, ik vind zelf de blogs van AWD-gangers nog steeds leuk om te bekijken,

dus met een beetje mazzel vinden mijn bezoekers het toch ook wel

aardig om al wéér AWD-beelden te zien ;-)

Tijd voor het infiltatriegebied, want we hopen de Wilde Zwanen te zien

Die zien we niet, helaas, wel Knobbelzwanen

Al schrijvend heb ik echt het gevoel dat ik het blog van Ron aan het kopiëren ben

dat krijg je met die Gedeelde foto momenten!

We lopen door naar het Rechte Schusterkanaal, en jippie!

Tussen talrijke kuifeendjes en tafefeendjes ontdekken we

De Wilde Zwanen!!

En wederom ben ik blij met mijn statief, ze zaten echt ver, dit is een behoorlijke crop,

maar ik heb ze er toch netjes op staan!!

Zes wilde zwanen vliegen een voor een op

en ik mis er vijf doordat ik met statief toch minder mobiel ben, zeg maar gewoon onhandig ;(

Dan de camera er maar af

en hoera, nummer zes heb ik op het nippertje te pakken!

Het zonnetje is er in de loop van de ochtend doorgekomen;

door de weerspiegeling van het riet zwemmen Tafeleendjes en Kuifeendje in het goud

Nog maar zo'n plaatje, ik vind het namelijk heel erg mooi

We horen onderweg dat er Krooneenden in de Zwanenplas zitten, en ja,

daar zwemmen ze inderdaad rond, maar veel te ver weg voor foto's.

We genieten een poosje volop van dit prachtige plekje

en dan wordt het tijd voor de terugweg

De Sony A580 heeft een automatische panorama-functie,

ik vergeet hem nog wel eens, maar toen ik bij dit mooie watertje stond te mopperen

dat ik geen interessante voorgrond had voor een mooie compositie,

dacht ik ineens aan een panorama.

Mooi speelgoed, de camera gaat af als een mitrailleur, terwijl je bijna 180 graden in het rond draait, rakketakketakketakketakketakketakketak...

Ja, en dan het doel van deze afspraak met Ron, de A77
Ik ben eigenlijk stom geweest, ik heb de camera maar heel even gebruikt, en dat op een moment dat het licht nog slecht was en er eigenlijk niets te fotograferen viel....ik kan er dus nog niet veel van zeggen.
De zoeker, daar moet je echt aan wennen.. maar een groot pluspunt is dat je in je zoeker al je aanpassingen in witbalans, belichtingscompensatie etc. direct kunt zien.
Er zijn beslist meer pluspunten, de snelheid natuurlijk, maar als je diverse recensies leest is de buffer snel vol, en krijg je bij hogere iso nogal last van ruis, dat zijn dan weer de minpuntjes.
Een besluit over aanschaffen is voor mij nog niet aan de orde. Mijn Alpha550 deed laatst erg raar, en toen ik aan een mogelijke vervanging dacht, ja, toen kwam deze A77 natuuurlijk naar voren. Vandaag deed de A550 zijn werk gelukkig weer goed.
Niettemin zal ik zal de resultaten van de A77 wel met grote belangstelling blijven volgen.
Enneh Ron, bedankt natuuurlijk!

Slotwoordje:
Ik heb mijn blog gepimpt!
Ik had een beetje genoeg van het zwart, en vind dit grijs wel een prettige achtergrond.
En na bijna twee jaar een nieuwe foto erboven. Het kostte me moeite om afscheid te nemen van de andere foto, omdat daar dierbare herinneringen aan kleven, maar uiteindelijk toch maar wat anders gekozen.
Het heeft me gisteren de hele avond gekost voordat alles een beetje naar mijn zin was, maar ik geloof dat ik hier wel tevreden mee ben.
En zo niet? dan weet ik nu in ieder geval hoe het allemaal werkt...

Een late Nieuwjaarsduik

2012-01-13T23:09:00.001+01:00

Vorige week zaterdag, 7 januari, hadden we een gezellige ontmoeting in Scheveningen georganiseerd.
We, dat zijn 4 fotograferende dames, die door Zoom.nl en de blogs met elkaar in contact zijn gekomen, Cristien, Nieske, Yvonne en ik.
Allemaal dezelfde hobby, dat moest dus wel een leuke dag worden!
Eerst bezochten we SeaLife en daarna was het tijd voor het strand.
Ik gooi de chronologische volgorde nu eens lekker overboord en begin met het strand

Na een week van regen en storm treffen we een zonnige, maar wel nog steeds erg winderige middag

Aan de afslag van het zand is goed te zien hoe de wind de afgelopen dagen tekeer is gegaan

Zo kun je Scheveningen eens vanuit een heel ander standpunt bekijken.

Ik was hier al héél lang niet geweest, wat is alles vol gebouwd ;-(

Het mooie Kurhaus staat helemaal ingeklemd tussen de hoogbouw, jammer toch

Even een beetje passen en meten... en ja, Kurhaus op de foto zónder de flatgebouwen

Alleen zit er een fotografe in mijn beeld, wie is dit? ze is incognito ;-)

En Loes is er ook! Ze gaat schuim, dat in ruime mate aanwezig is, fotograferen.

( foto's door Von gemaakt)

Loes is niet helemaal tevreden over de foto, het moet vanuit een nog lager standpunt,

en liefst ook wat scherper....

Ze is zo ingespannen bezig, dat ze een aanrollende golf niet ziet....

het is een hele hoge!!

Oei, gauw overeind komen en wegwezen!

En dan gaat het mis.....

Ze verliest haar evenwicht en kukelt om...

jawel, in het koude zeewater

Een late Nieuwjaarsduik!!

Maar wat een tegenwoordigheid van geest!

De camera houdt ze hoog in de lucht

dus die heeft het overleefd!

Drie fotografes zien het gebeuren

en .....

ze hebben het NIET gefotografeerd!!!!

Alleen Von wist een paar foto's te maken toen ik drijfnat het water uitkwam

Oh oh, ik moest er toch eigenlijk wel heel erg om lachen

Gelukkig waren er pittige regenbuien voorspeld, en had ik daarom zekerheidshalve reserve schoenen en broek in de auto gegooid, dus terug naar de auto en omkleden, en toen kon ik redelijk droog weer op stap.

Wat een avontuur!

Helaas hierdoor wel het nodige oponthoud.

Het is al eind van de middag en we willen naar de pieren, al vanuit de verte zien we de golven er tegenaan en overheen slaan, en dat terwijl de zon te snel zakt.

Voortmaken dus!

We komen er eigenlijk net te laat aan, de zon is weg, maar de lucht kleurt nog, en de golven beuken tegen de pier, gaaf gezicht!

Het betekent wel telkens een hele vieze lens, en zelf houden we het ook niet droog

( en ik was n.b. net weer opgedroogd)

De vissers hebben er blijkbaar geen last van, en vissen onverstoorbaar door

Oh wat een prachtig natuurgeweld is dit toch

Ik zie de laatste tijd zo vaak op blogs dat er met zwart/wit gespeeld wordt,
dat ik ook maar eens ben gaan experimenteren.
En zo vond ik weer wat schuifregelaartjes in Lightroom die ik nog niet eerder had uitgeprobeerd.
Ik vind het wel leuk zo, met de rode kleur er nog in.

Nog even een plaatje vanaf de pier

en tegen de tijd dat we terug lopen is het nagenoeg donker, te donker om uit de hand te fotograferen, maar gewoon voor de sfeer vind ik dit toch een aardige afsluiter van een heel gezellig dagje Scheveningen

Slotwoordje:

Er zijn op het moment een aantal sites waar ik niet kan reageren, zodra ik op 'reacties' klik, loopt alles vast. Dit was ook het geval op mijn eigen blog. Ik heb nu de reacties weer in een apart venster gezet, en nu werkt alles weer. Hoop dat deze aanpassing van tijdelijke aard is, want ik vind dit zelf minder mooi, en ook minder handig voor degene die reageert, want je kan niet meer eventjes naar boven scrollen om nog even te kijken.

Op de sites waar alles wel werkt, is nu ook de optie 'beantwoorden', die is wel handig, maar hier dus op dit moment nog niet....

Naschrift:
Het lijkt er op dat Blogger ons toch Google Chrome opdringt!
Wat met Internet Explorer niet meer lukte, blijkt met Chrome dus wel probleemloos te werken.
De hierboven genoemde instellingen heb ik dus weer teruggezet (reacties ingesloten ipv hele pagina)
Een goede tip dus, voor wie tegen dezelfde problemen aanloopt: toch maar Chrome gebruiken

LCW Fader

2012-01-09T20:51:00.000+01:00

Een LCW wat...??? zal menigeen wellicht denken....waar gaat dit over?

Dit berichtje gaat over een LCW Fader, voluit Light Craft Workshop ND Fader MK II,

dit is een variabel grijsfilter, een speeltje dat ik sinds een paar weken heb, en waar ik dus lekker een beetje mee aan het stoeien ben geweest.

Wat doet een grijsfilter?

Een grijsfilter voor je lens houdt licht tegen, waardoor je langere sluitertijden kunt halen.

Waarom lange sluitertijden? Die willen we toch meestal juist zo kort mogelijk?

Door lange sluitertijden kun je beweging laten zien, het meest bekende voorbeeld is een waterval of snel stromende beek, waarvan het water door een lange belichting verandert in een vloeiende zijdeachtige stroom.

Omdat het aanwezige licht altijd meespeelt bij het instellen van je sluitertijd zou je eigenlijk meerdere ( dure!) grijsfilters van verschillende sterktes nodig hebben om bij diverse omstandigheden de gewenste sluitertijd te kunnen instellen.

De LCW Fader biedt hiervoor een leuk en betaalbaar alternatief.

Een beetje technische toelichting:

Wanneer twee polarisatiefilters over elkaar heen gebruikt worden is het mogelijk om licht volledig te blokkeren, of maximaal de helft van het aanwezige licht door te laten gaan richting de lens.

Je kan dus twee polarisatiefilters over elkaar heen leggen en door ze te draaien bepalen hoeveel licht er nog doorheen komt. Dit is het principe van een Light Craft Fader, wat dus een regelbaar ND filter is met een regelbereik tussen ND4 en ND500 ofwel ca 2 tot 9 stops.

Ik ga verder geen lange technische verhandelingen geven, maar voor wie geïnteresseerd is: meer info vind je hier

De eerste keer dat ik met het filter ging spelen was in de AWD.

Zodra ik water zag, kwam het filter uit de tas!

Hier een sluitertijd van 1/13 sec

Hier was de sluitertijd 6 sec.

Het water is veranderd in een nagenoeg glad oppervlak en de wolken 'bewegen'

Helaas hebben we hier in het westen van het land geen watervalletjes,

maar gelukkig, de AWD heeft het betonnen kanaaltje, waar menigeen al eens

met sluitertijden heeft gespeeld.

Bij dit snelstromende water is een 1/2 sec al genoeg om het 'stromend' af te beelden:

1/640 sec

1/2 sec

Ik heb nog geen idee wat in welke situatie het mooiste effect geeft, het is allemaal maar een beetje uitproberen, hier 3,2 sec

Op 18 december was ik in de middag tussen alle hagelbuien door bij de Wijde Blik in Kortenhoef.

De 1,6 sec die ik probeerde heeft niet zo heel veel effect, hier op de plas is natuurlijk ook geen echte stroming, alleen de beweging door de wind

Een experimentje bij 5 sec

Komt ook nog niet echt uit de verf

Zoek de verschillen ;-)

1/3 sec

10 sec

Nou, het verschil lijkt me wel heel duidelijk!

Sluitertijd van 1 seconde, ik wilde dit beeld ook met een langere tijd proberen, maar de lucht laat het al zien: het ging weer hagelen :-(

Zodra het weer even droog was, ging ik verderop weer verder spelen, nu met een sluitertijd van maar liefst 20 seconden, ik vind het wel heel apart dat gladde water

De lucht kondigt de volgende hagelbui aan, dus toen werd het helaas inpakken en wegwezen

Ik had een wandeling gevonden van Landschap Noord Holland waar je in de buurt van Heemstede langs een ravijntje met watervalletje komt.....

Op de zaterdag voor kerst dus wandelschoenen aan, statief mee en op zoek naar het ravijntje!

Gevonden!

Maar watervalletje????

De hele wandeling viel me trouwens tegen, gelukkig zag ik als goedmakertje onderweg wel de mooie Krooneenden, zie blogje Bijvangst

Ik stelde dus mijn plannen bij en reed door naar Katwijk

Wat ik hier laat zien, is dat de LCW Fader geen toverfilter is dat álles kan!

Er zijn beperkingen. Wanneer je teveel stops aan licht wilt inleveren dan verschijnt er een donker kruis.

Het kruis is hier nog net niet te zien, maar er loopt wel een donkere baan over het beeld heen.

De sluitertijd was hier 4 seconden, en dat was bij het aanwezige licht dus teveel van het goede.

Bij een kortere brandpuntafstand, bij gebruik van een groothoek dus, loop je hier eerder tegenaan dan bij een wat langere brandpuntafstand. Deze foto maakte ik bij 16mm.
Meer over deze beperking lees je in het eerder vermelde artikel.

Bij deze foto (24 mm) had ik minder licht, en kon ik wel straffeloos een sluitertijd van 3,2 sec gebruiken, waardoor je de golven en schuimkoppen mooi ziet 'vegen' over het strand

Slotwoordje:

Het leek me een leuk idee om mijn eerste ervaringen met dit filter met andere bloggers en liefhebbers van fotografie op deze wijze te delen.

De informatie die ik in bovenstaand blogberichtje heb gegeven is beslist niet volledig ( hopelijk wel correct) maar het geeft een beetje een beeld van wat er met de LCW Fader mogelijk is.

En voor mij is het nu natuurlijk een uitdaging om er echt mooie foto's mee te gaan maken....

Efteling - Sprookjesbos

2012-01-02T00:00:00.000+01:00

Op woensdag 28 december deed ik met Von een dagje Efteling, een heerlijk nostalgisch dagje, een wandeling door het Sprookjesbos, een wandeling door onze jeugd en genieten van de sprookjes van Grimm

De Sprookjesboom vertelt.....
luister en kijk mee....

"De Wolf en de Zeven Geitjes"

....Toen Moeder Geit boodschappen ging doen drukte zij haar zeven geitenkinderen op het hart voor niemand de deur open te doen....

.... De Boze Wolf bedroog de geitjes echter met de zachte stem van Moeder geit en

met haar witte geitenpoten......

...... Zo openden ze toch de deur. De Boze Wolf slokte de geitjes met huid en haar op.
Behalve het jongste, want dat verstopte zich vliegensvlug in de grote staande wandklok.

Ontroostbaar ging Moeder geit met haar slimme geitenkind op zoek naar de Boze Wolf...........

***** ***** ***** ***** *****

"Vrouw Holle"

... Ze kwam langs een huisje. In de deuropening stond een oude vrouw, die haar vriendelijk toelachte. 'Dag kind', zei ze vriendelijk. 'Wees maar niet bang, hoor. Ik ben Vrouw Holle' ...

....'Wil je niet een poosje bij me blijven, om me wat in huis te helpen? Je hoeft echt niet veel te doen. Alleen één ding is erg belangrijk: je moet iedere dag mijn bed zó goed opschudden, dat de veren in het rondvliegen. Dan sneeuwt het ergens op aarde, zie je.’
Ze besloot een poosje bij de vrouw te blijven en elke dag schudde ze het bed van Vrouw Holle met zo'n toewijding op, dat het op aarde veel vaker sneeuwde dan anders......

***** ***** ***** ***** *****

"Hans en Grietje"

Knibbel Knabbel Knuisje......

Wie snoept er aan mijn huisje ?

...... En uit de voordeur kwam een stokoude vrouw tevoorschijn.
"Kom maar binnen," zei ze," dan krijgen jullie melk en pannenkoeken."
Hans en Grietje aten en dronken zoveel ze konden. Daarna werden ze in een zacht bed gelegd.
Ze vielen meteen in slaap.....

... Maar de oude vrouw was een heks. Ze stopte Hans nog voor hij wakker werd in een hok met een traliedeur ervoor. Ze deed de deur op slot. Daarna maakte ze Grietje wakker. Grietje moest heel hard werken voor de heks en kreeg haast niets te eten. Hans kreeg juist wel veel. De heks wilde hem vetmesten en braden. Ze had slechte ogen en daarom zei ze elke dag tegen Hans: "Steek eens een vinger door de tralies. Dan kan ik voelen hoe vet je al bent." Maar dan stak Hans een stokje door de tralies, een stokje dat elke dag even dun bleef.....

***** ***** ***** ***** *****

"Klein Duimpje"

.....Klein Duimpje had nog een plan.

Heel voorzichtig trok hij samen met zijn broertjes de grote Zeven Mijls Laarzen uit...

...De Reus sliep zo diep, dat hij er helemaal niets van merkte...

***** ***** ***** ***** *****

"Repelsteeltje"

....De derde dag kwam de bode weer terug en vertelde: "Geen enkele nieuwe naam heb ik kunnen vinden. Maar toen ik aan het eind van het bos de hoek omsloeg en langs een hoge berg kwam, waar de vos en de haas elkaar goedenacht wensen, zag ik een huisje. En voor dat huisje brandde een vuur en om het vuur sprong een heel belachelijk mannetje. Hij danste op één been en riep:

"Heden bak ik,
morgen brouw ik,
overmorgen haal ik het koningskind.
Wat een geluk dat niemand weet
dat ik Repelsteeltje heet."

***** ***** ***** ***** *****

Slotwoordje:

Al wat er achter deze deuren zit

dat is...

Het geheim der smid

Dat geheim wordt een volgende keer onthuld..............

De mooiste foto's van 2011

2011-12-31T23:30:00.000+01:00

Een leuk initiatief van Yvonne:

Op Oudejaarsavond een blog van je mooiste foto's van 2011, eentje voor elke maand.....
Pfff ga er maar aan staan....
Daar is niet uit te kiezen!
Maar wat was het een groot plezier om door alle heerlijke fotomomentjes van het afgelopen jaar te wandelen, wat heb ik veel gezien, gedaan, gefotografeerd en genoten!!!!!

Maar na het genieten moest er gekozen worden...
Om het mezelf wat gemakkelijker te maken heb ik gedaan of ik een kalender ging maken, zo had ik een leidraad, de foto moet bij het karakter van de maand passen,  en er moet afwisseling zijn.
Dat heeft me bij mijn keuze echt geholpen, al bleef het bij sommige maanden héél erg moeilijk!

Ik merkte trouwens dat het begrip 'mooiste foto's' voor mij niet alleen de kwaliteit omvat,   het gevoel van het moment van beleven en opnieuw beleven telt in de meeste gevallen zwaarder mee voor de titel  van 'mooiste foto van 2011'

Genoeg gepraat ;-)
Hier zijn ze,  mijn mooiste foto's van 2011 !

Januari

Honderden Wilde Zwanen en duizenden Grauwe Ganzen, machtig mooie beleving!

Een dagje Flevoland

Februari

Voorzichtig toch een heel klein beetje voorjaar tijdens een koude en mistige ochtend
Mis(t)kleun en Wandeling de Zuid

Maart

Boomklever, en blijdschap om eindelijk eens echt mooie vogelplaatjes te kunnen maken!
Vogeltjes op de Veluwe

April

Voor het eerst het mooie Zonnedauw gezien tijdens een verrassend boottochtje
Vaartocht Naardermeer

Mei

Door het warme voorjaar te laat voor bloeiende tulpen, maar een veld vol Allium mag er ook zijn!
Kevers en uien

Juni

Geen scherpe topplaat en net niet het momentje van voeren, maar toch een beeld
waar ik blij van word
AWD-driedaagse

Juli

Juli, zomermaand, maar met donkere luchten
Zanderij Crailoo en Westerheide

Augustus

Wat ben ik blij met mijn macrolens!!
Zanderij Cruysbergen

September

De sfeer van een vroege en mistige ochtend in de Amsterdamse Waterleiding Duinen
Dauw

Oktober

Bronst van de damherten in de Amsterdamse Waterleiding Duinen
De mooiste uurtjes die ik daar ooit heb beleefd!
Stoom
( het was uit deze serie écht heel moeilijk kiezen, uiteindelijk koos ik bewust niet voor een gevecht,
maar voor dit beeld dat de magische sfeer van deze ochtend in het bos weergeeft, met de ademwolkjes in de koude lucht,
en de dreigende blik in de ogen van het damhert)

November

Middagje creatief spelen met herfstkleuren, en een resultaat waarmee ik dik tevreden ben!
Beukenblaadjes

December

Heremietkreeftje in zijn huisje, een van de vele verrassende vondsten op het strand
na een flinke storm
Speurtocht langs de waterlijn

Slotwoordje:

Tevreden terugblikkend op 2011 wens ik iedereen een fantastisch 2012, met veel geluk, liefde en goede gezondheid en natuurlijk veel geweldig mooie fotomomenten!!

Bijvangst

2011-12-26T19:09:00.002+01:00

Sinds een paar weken heb ik een grijsfilter, ik ben daarom de afgelopen tijd regelmatig bij waterrijke plekjes geweest om te kunnen spelen met het effect dat een lange sluitertijd heeft op bewegend water, altijd leuk om weer wat uit te proberen, binnenkort maak ik een blogje van mijn experimenten. Dit keer gaat het over de "bijvangst" van mijn uitstapjes. Gelukkig besluit ik iedere keer toch ook maar de telelens mee te sjouwen, want waar water is, zijn watervogels!!

Vanmiddag was ik onderweg naar de Wijde Blik bij Kortenhoef, want daar liggen langs de mooie
A. Lambertzkade grote stenen in het water, leuk oefenproject voor het grijsfilter, maar ik besloot eerst langs de Loenderveensche Plas te rijden, meestal zitten daar grote groepen watervogels.
En ik tref het, ik zie iets wits... precies bij een parkeerhaven... en dan ook nog zo ongeveer de enige parkeerhaven waar geen riet en struiken het zicht belemmeren. Stoppen dus!

Ja!! Ik had het goed gezien, het is een Nonnetje!

Ik vind dit zulke fraaie eendjes, en ik had ze nog nooit eerder gezien.

Voor een echt goede foto zat hij veel te ver weg, maar hier ben ik beslist heel blij mee

Dit is voor mij de eerste keer dat ik fotografeer vanuit de "mobiele schuilhut", en ik moet zeggen, dit is toch wel comfortabel ;-) Dus ik blijf rustig zitten om te zien wat er nog meer rond zwemt

De Fuut is natuurlijk present, die duikt zo ongeveer overal op waar water is

In de verte heel veel Smienten, te ver weg om te fotograferen, maar het is heerlijk om

hier te zitten en te luisteren naar het gefluit

Krakeendjes, mannetje en vrouwtje

Het vrouwtje heeft toch wel veel weg van het vrouwtje van de Wilde Eend

Maar mannetje Krakeend vind ik een bijzonder fraai en fijn getekend eendje

Dit leuke kleine duikeendje ken ik niet?

Thuis natuurlijk meteen opgezocht, hé, het is vrouwtje Nonnetje, leuk, weer wat geleerd!

Nou, leuke bijvangst deze middag, en nu naar de A. Lambertzkade.
Maar eenmaal daar aangekomen zag ik zoveel auto's staan, dat de lust me verging, ik weet precies wat me dan te wachten staat, heel veel hondenuitlaters, leuk hoor, maar niet als je rustig wilt fotograferen, doe ik dus wel een andere keer

Meer bijvangst:

Afgelopen zaterdag maakte ik bij Heemstede een wandeling ( op zoek naar een heus watervalletje!)

en onverwacht kwam ik bij een grote vijver en daar zag ik Krooneenden

Ik vind deze Krooneenden echt ongelooflijk mooi!

Jammer genoeg stond ik achter een hek, door het gaas heen fotograferen lukte niet,

dus het moest over het hek heen,

waardoor ik geen lekker laag standpunt kon innemen

Wat verderop zaten een paar Nijlganzen

Aparte beesten zijn het toch, ze hebben best heel mooie kleuren

Een Zwarte Zwaan, die heb ik nooit eerder gezien, ook weer een aardige bijvangst dus.

Pfff ik kwam er al gauw achter dat een zwarte zwaan minstens zo moeilijk is om

goed te belichten als een witte zwaan.

Gelukkig bleef hij even in de buurt en had ik de gelegenheid om van alles uit te proberen,

uiteindelijk was spotmeting de beste optie

Nou, nu ik het toch over Witte Zwanen heb, sluit ik af met een paar Knobbelzwanen

Slotwoordje:
Dit is niet de enige bijvangst, er komt nog meer, maar voor nu is het al weer lang genoeg.
Laatst was ik echt door mijn fotovoorraad heen, heel ongezellig, en het weer was weinig uitnodigend om er op te te gaan, maar gelukkig, ik heb dus weer wat.
O jé, fotograferen en bloggen is toch echt een verslaving geworden!
Voor deze week staat er ook nog een leuk uitstapje op de agenda, en de 31e komen natuurlijk mijn mooiste foto's van 2011!
Ben benieuwd hoeveel bloggers aan deze leuke oproep van Yvonne gehoor geven, ik verheug me er op jullie keuzes te zien

Prettige feestdagen !

2011-12-23T17:08:00.002+01:00

Ik wens alle bezoekers van mijn weblog prettige kerstdagen en een spetterende jaarwisseling,

en voor het nieuwe jaar 2012 wens ik een ieder veel geluk, liefde en goede gezondheid.

Bij deze gelegenheid wil ik ook een hartelijk dankwoord uitspreken voor alle bezoekjes aan deze site, en voor de fijne, leuke en lieve reacties in het afgelopen jaar.

Bedankt!!

Lieve groet,

Loes

Zuiderheide en een klein beetje winter

2011-12-18T20:43:00.000+01:00

Ik had gisteren, zaterdagochtend, met mezelf een afspraak gemaakt: Wekker op 7 uur, en als het buiten helder is, dan ga ik eindelijk weer eens vroeg op stap.
Nou, er blonken sterretjes aan de donkere hemel, dus ik moest me aan mijn afspraak houden, en zo stond ik om kwart over 8 op de Zuiderheide, een mooi stukje hei tussen Laren en Hilversum met een heuse zandverstuiving, en daar wil ik eens wat landschapjes gaan fotograferen

Natuurlijk hoop ik op een mooie zonsopkomst, zo'n prachtige lucht boven de zandverstuiving,

dat lijkt me wel wat. Als ik aankom is de zon nog niet op, maar hoe heerlijk,

na alle winderige en regenachtige dagen is het helder!

Op tijd bij de zandverstuiving wacht ik op wat komen gaat..........

Eh... niets dus...

Dat wil zeggen, de zon kwam natuurlijk wel op, maar geen mooie kleuren.

Ik denk trouwens ook dat ik niet helemaal het juiste plekje gekozen had

Maar niet getreurd, het is een prachtige ochtend, en de omgeving leent zich voor aardige plaatjes

De zandverstuiving aan de zuidkant van de Zuiderheide is de grootste die het Gooi nog kent.
Vroeger was deze veel groter. De zandverstuiving is enkele jaren geleden in de overheersende windrichting vergroot om weer stuivend (‘levend’) zand te krijgen, met kansen voor een specifieke flora en fauna (vooral insecten).

Je zou bijna denken dat er een vennetje is, maar het is niet anders dan een flinke plas

water na alle nattigheid van de laatste tijd

Ik was zo met die grote kei ( vorige foto ) bezig, dat ik helemaal de leuke spiegeling

niet had opgemerkt. Daarom maar een flinke crop uit het totaaloverzicht gemaakt.

Volgende keer mijn ogen beter openhouden!!

Achter het hek ligt het natuurgebied van het Laarder Wasmeer,

helaas alleen toegankelijk onder begeleiding.

Vroeger werden in de hier aanwezige vennen de schapen gewassen, vandaar de naam Wasmeer.

Het Laarder Wasmeergebied is een relatief laaggelegen gebied.

Jarenlang liet men al het afvalwater van Hilversum naar deze plassen stromen.

In 2003 startte een grootschalige sanering. Het gebied ontwikkelt zich tot een open landschap met stuifzand, enkele vennen en vochtige valleien.

Ik tref het op deze mooie zaterdagochtend, de schaapskudde is er, altijd een prachtig gezicht.

Achter de schapen zie je de ca. 4000 jaar oude prehistorische grafheuvels die als duidelijk herkenbare platte groene koepels boven de hei uitsteken

Het is een frisse ochtend, dus hier en daar vind ik rijp. En voor deze druppel pak ik even de macrolens erbij, heel verrassend wat er allemaal in zo'n doodgewone druppel te zien is

Wat verderop valt mijn oog op deze dichtgevroren plas, en ja, dan kan ik het niet laten,

en komt weer de macrolens uit de tas. Hier en daar lijkt het wel glas-in-lood,

helaas is het me niet gelukt die kleurtjes met de macrolens te vangen

Dit is helemaal nieuw voor me, wintermacro

En het is dus een complete verrassing wat ik allemaal te zien krijg

Lig ik daar naast het pad op de grond, komt er een bezorgde boswachter van het Goois Natuur Reservaat bij me kijken of ik wel helemaal in orde ben!

Lief toch !

De laatste macro, een beetje een vreemde, maar hoe langer ik er naar kijk, hoe meer ik er in zie.

Ik zie vooral een soort poollandschap, met windmolens, wolken er achter.....

hihi.. en pinguins misschien?

Zou ik toch niet helemaal in orde zijn ??

;-) ;-) ;-)

Slotwoordje:

Omdat ik altijd op een laptop werk ben ik er niet altijd zeker van of de foto's niet te licht of te donker zijn, dit keer heb ik bij de landschapjes echt mijn twijfels.

Het hangt er altijd veel vanaf waar ik zit, met wat voor licht, en hoever het scherm opengeklapt staat.

Ik probeer steeds aan de hand van onderstaande plaat te checken of ik een beetje goed zit: je moet goed verschil kunnen zien tussen de witte/lichte en de donkergrijze/zwarte vierkantjes, en bijvoorbeeld het haar van de dames, met name de bovenkant, mag niet te donker zijn.

Mocht ik er desondanks toch naast zitten, schroom dan niet om me daarop te wijzen. Waarvoor dank.

Speurtocht langs de waterlijn

2011-12-13T19:54:00.000+01:00

Door de harde wind van de laatste tijd is er een enorme hoeveelheid aan schelp- en schaaldiertjes op het strand aangespoeld.
Altijd leuk om dan een poos langs de waterlijn te struinen om te kijken wat er allemaal voor schelpjes, slakjes, krabbetjes en kreeftjes te ontdekken zijn.
Dat deed ik gistermiddag bij laag water, macrolens mee en regenpak aan, zodat ik lekker door het natte zand kon kruipen

De kraaien doen zich tegoed aan de Amerikaanse Zwaardschede;

deze langwerpige schelpen noem ik trouwens meestal Scheermesjes

Herstel!

Ik ben er tweemaal op gewezen dat het kauwtjes zijn en geen kraaien

Ook de vele meeuwen vinden op het strand een rijk gedekte tafel

met haute cuisine hapjes

Nou, echt appetijtelijk vind ik deze Strandgaper er toch niet uitzien ;-)

De schelpen van de Strandgaper zie je niet over het hoofd, ze zijn wel tot 15 cm lang

Tussen de talrijke schelpen vind ik ook zeesterren, zoals de Gewone Zeester

Maar ik ontdek ook een andere soort, dit is de Gewone Slangster (onderzijde)

De Gewone Slangster heeft 5 dunne buigzame armen, die kronkelen als slangetjes

Die armpjes zijn zo dun dat ze gemakkelijk afbreken, maar ze groeien ook gemakkelijk weer aan

Ook nog even een plaatje van de roze bovenkant van de Gewone Slangster

Strandkrab

Ik ben toch ook echt een leek op dit gebied, ik dacht dat ik de Strandkrab van voren fotografeerde, maar het blijkt de achterkant te zijn ;-)

Ik kwam daar pas achter toen ik las dat het laatste paar poten gedeeltelijk behaard is,

en die beharing is hier net te zien

Tja, eigenlijk heeft zo'n krab voor mij kop noch staart ;-)

Dit vind ik mijn leukste vondst: Een Heremietkreeftje

Het achterlijf van het Heremietkreeftje wordt niet door een pantser beschermd, en daarom houdt het zich altijd op in een leeg slakkenhuisje. Dat huisje draagt hij altijd met zich mee.

Heel vaak worden de huisjes van de Wulk door een Heremietkreeftje bewoond

Het huisje groeit niet met het kreeftje mee, dus als het onderkomen te klein geworden is,

dan moet het verhuizen

Meerdere soorten heremietkreeften, maken gebruik van “sociale netwerken” om nieuwe schelpen te vinden: wanneer een heremietkreeft een nieuwe, grotere schelp vindt, verzamelen verschillende andere kreeftjes zich er om heen en vormen ze een soort wachtrij van groot naar klein. Wanneer een Heremietkreeft aankomt die voldoende groot is voor de lege schelp, zet dit een kettingreactie in gang: de grootste kreeft betrekt de lege schelp, de tweede grootste kruipt snel in de pas verlaten schelp, enzovoort
Mooi geregeld toch ?

En welk Heremietkreeftje zou deze fraaie Wulk-woning mogen betrekken?

Slotwoordje:

Ik heb me een paar uurtjes kostelijk geamuseerd! Ik had nog uren door kunnen gaan, want er is zoveel te ontdekken, maar zowel ik zelf als mijn camera zaten helemaal onder het natte zand, voor mij is dat niet zo erg, maar mijn fotospullen.. oei, daar was ik toch niet blij mee, hopen dus maar dat dit zanderige uitje geen nare gevolgen krijgt

Mapje met Meeuwen

2011-12-07T21:00:00.001+01:00

"Wie wat bewaart ... die heeft wat"
Al een hele tijd heb ik een mapje met meeuwen klaar staan, maar het kwam er maar niet van om er iets mee te doen.
Het grappige is dat de inhoud van zo'n mapje intussen steeds wijzigt, ik gooi er wat uit, er komt weer wat anders bij, ik verander de volgorde, en in gedachten heb ik het blogje al een heleboel keer gemaakt, maar iedere keer anders.
Afijn, het is nu tijd om de meeuwen maar eens uit het mapje te laten, vliegen maar!

Meeuwen zijn natuurlijk niet het meest spraakmakende onderwerp om een blogje mee te vullen,

maar op zijn tijd vind ik het heerlijk om een poosje op het strand 'met meeuwen te spelen'

De Zilvermeeuwen, ze zijn er vrijwel altijd, en ze zijn een dankbaar onderwerp om te oefenen op de moeilijke tak van vogelfotografie

Lekker languit in het natte zand kun je toch best aardige plaatjes schieten ;)

Ik had mijn oude regenpak aangetrokken, dat is ideaal!

Er gebeurt altijd wel iets leuks, zoals de vangst van een visje

waar dan natuurlijk om gevochten wordt, en we weten het:

als er twee vechten om één been.....

dan gaat de derde er mee heen !

(deze foto heb ik minstens drie keer in de prullenbak gegooid omdat ie niet scherp is,

maar telkens heb ik hem er toch weer uitgevist omdat ik hem zo leuk vind )

Ik lag hier in IJmuiden languit voor twee meeuwen, toen de kano in eens in beeld kwam, ik vind het wel een verrassend plaatje met in de verte de skyline van Zandvoort

Alweer gekissebis, die meeuwen ruziën wat af, het gaat nu om de buit van de aalscholver

Zo! Die heeft ook een flinke buit te pakken!

De aalscholver zwom er mee weg, ik heb niet kunnen zien of en hoe hij deze vis naar binnen kreeg

Zomaar even een ander plaatje tussendoor, een panorama vanaf de Zuidpier in IJmuiden. Er waren meer vogelaars/fotografen dan vissers, maar vogels?? Ja, meeuwen dus ;-)

In mijn mapje zitten ook nog wat kokmeeuwen, gemaakt op een zonnige dag in Zandvoort, die laat ik nu ook maar los :

Ik dacht heel even dat ik de witbalans helemaal verkeerd had ingesteld,

kokmeeuwen hebben toch rode snavel en rode poten??

Het was me al snel duidelijk, dit is een jong exemplaar, die hebben idd gele poten en gele snavel

Ik ben altijd weer blij als het me lukt een vogel in de vlucht netjes in beeld te krijgen.

De bebouwing van Zandvoort vaag op de achtergrond vind ik wel een leuk effect geven

Oké, ook nog eentje met rode pootjes en snaveltje, een volwassen kokmeeuw dus

Wat kunnen ze schreeuwen!!

Slotwoordje:

In mijn slotwoordje haak ik even in op het leuke initiatief van Yvonne om alle bloggers op te roepen een blogje te maken van je mooiste foto's van 2011 en deze op oudejaarsavond half 12 te publiceren.

Leuk idee!! Ik doe in ieder geval mee, al is het vreselijk moeilijk om een keuze te maken, wat heb ik veel gedaan, gezien en gefotografeerd in het afgelopen jaar.

Enfin, mijn keuze is dus de 31e te zien.

Ook zin om mee te doen?

Kijk dan even bij Yvonne :

http://incantoimages.blogspot.com/2011/12/de-mooiste-foto-van-2011-wie-doet-er.html

en breng andere bloggers ook van dit leuke plan op de hoogte!

Ransuilen

2011-12-03T13:59:00.001+01:00

Laatst kreeg ik een aardig mailtje:

"Loes, wil je weten waar je de Ransuiltjes kan vinden?"

Ja, natuurlijk wil ik dat graag weten! dank!!
Ik kreeg dus de locatie door, en de tip om bij zonnig weer te gaan, want dan is de kans groter dat je die mooie oranje oogjes goed kunt zien.

Gistermiddag brak de zon door, dus ik belde Yvonne, heb je zin en tijd om mee te gaan?
Ja, die wilde wel, dus we gingen vol verwachting op pad.

Wat we ons niet realiseerden, is dat de dagen nu zo ontzettend kort zijn, we hadden dus helaas te weinig tijd.
Om kwart over twee maakte ik de eerste foto, om kwart voor drie de laatste, omdat de zon achter de daken verdween.
Ja, achter de daken, want deze ransuiltjes zitten midden in een woonwijk!

Het was aanvankelijk eventjes zoeken, maar toen zagen we de eerste twee ransuilen zitten

Tussen de takken, dus meteen een goede oefening in handmatig scherpstellen

Op zoek naar een vrijzittende uil vinden we deze, maar ja, daar valt het licht niet goed op

Een iets ander standpunt helpt wel iets, maar nog steeds zit het uiltje in de schaduw

We vinden er nóg een! In elke boom blijkt er wel eentje of meerdere te zitten.

Dit uiltje vangt wel wat zon, de oogjes zijn ook open, maar niet die mooie oranje oogjes....

Nou kijk, nog eentje die zo goed als vrij zit, wat een leuk avontuur is dit!

Het is trouwens de eerste keer dat ik uilen zie! Ja, bij een roofvogelshow heb ik ze wel eens gezien, maar dat is toch heel wat anders, dus dat tel ik ook niet mee

We zien de zon te snel zakken... en ik wil nog zo graag die oranje oogjes zien....en....

Dat lukt als ik terug loop naar de eerste boom, daar is een uiltje wakker en kijkt me recht aan!

Oh wat gaaf is dit!

Ik heb de foto's wel behoorlijk gecropt omdat de takkenboel er om heen me echt stoorde

Ook hier een takkenbende....

Dus toch ook maar gecropt, wát een koppie!

Slotwoordje:

Mijn verstand zei dat ik deze serie nog niet moest plaatsen. Het was toch net teveel haastwerk.

Ik verwacht nog wel een keertje terug te gaan en wil er dan meer tijd voor uittrekken.

Maar mijn gevoel zegt echter heel wat anders:

Ik ben namelijk toch wel heel blij met deze foto's, dus ik wil er gráág een blogje van maken.

En als ik nog een keer terug ga, en er hopelijk nog wat mooiers van weet te maken, nou, dan doe ik gewoon nóg een keer ransuilen ;-)

Welke titel?

2011-11-29T00:30:00.000+01:00

Afgelopen zaterdag ging ik weer eens gezellig samen met Ghita naar de AWD.
Beiden zijn we erg enthousiaste bloggers, dus ons gesprek ging regelmatig over het blogje dat we van deze dag zouden gaan maken.
Wat zou een leuke titel zijn?
Daarover hebben we veel lol gehad.
De meest idiote titels kwamen ter sprake.
Maar, een titel is best belangrijk, het prikkelt als het goed is de nieuwsgierigheid, en het is natuurlijk de bedoeling dat een titel de lading dekt

Tja, wat zou nou een mooie titel zijn voor de wandeling van vandaag?

"Zaagbekken en zo" ?

Het klinkt wel lekker, alliteratie, zo leerde ik op school ;-)

En inderdaad, de Grote Zaagbekken zijn er weer!

Meteen daagt er bij mij een andere titel

"Frustratie"

want aanvankelijk wilde het met de Zaagbekken maar niet lukken, ze zaten nogal ver weg

Maar ja, ze komen een stuk dichterbij, dat maakt de zaak fotografisch gezien wat eenvoudiger ( gelukkig!) ,
dus toch maar een andere titel bedenken.....

Ha, de mooie Wintertalingen zijn er ook weer!!

Wat een prachtige eendjes zijn dit toch

( foto's heel erg gecropt, niet al te scherp, ruis vanwege de hoge iso,

dus toch maar de titel Frustratie?? )

Nee, wacht even, het zijn Wintergasten in de AWD, ik kan mijn serie natuurlijk ook

"Wintergasten"

noemen, maar dan moeten we er wel meer zien te vinden

Kijk eens aan, dat gaat lukken!

De Grote Gele Kwikstaart zit weer langs het betonnen kanaaltje!

Ja..... nu de Waterspreeuw nog ;-)

en het wachten is op het klokkende geluid van de Wilde Zwanen boven de AWD....
daar kan ik me echt op verheugen!

Héél eventjes dachten we dat we een jonge Wilde Zwaan hadden gevonden....

Maar nee, het is toch een Knobbelzwaan

Ach, ook mooi hoor, zo tussen het riet

We gaan een boterhammetje eten bij de Schuilhut, en ik neem me voor géén vossen te fotograferen

Maar dat lukt natuurlijk niet!

Zeg nou eerlijk, dat tandje dat na een flinke gaap nog buiten zijn bek steekt,

dat is toch al te schattig, dus klik klik, daar gaan we toch weer ;-)

Maar nou kan ik mijn blogje geen "Wintergasten" meer noemen?

Nou, dan kan ik net zo goed nog een plaatje schieten!

Vosje lag zo lief half verstopt achter een graspol, ik heb hem/haar voor de sfeer nog maar wat meer verstopt achter wat lichte vignettering

Op de terugweg heeft Ghita nog een wens, nl. de Gewone Kopergroenbekerzwammetjes, en ze zoekt eigenlijk ook nog een heel klein paddestoeltje dat eenzaam in het mos staat.
In het Naaldenbos vinden we de tak met de kleine en zeldzame Gewone Kopergroenbekerzwammetjes, maar ze zijn helemaal niet mooi meer, dus dat wordt niks.
In dit bos weet ik een heel vochtig hoekje, waar meestal veel paddestoeltjes te vinden zijn, en ja, daar staat inderdaad van alles.
We noemen het gekscherend "Loes' Hoekje" haha, zo kunnen we ons blogje natuurlijk ook noemen ;-)

En daar vinden we dus voor Ghita een ieniemienie paddestoeltje, en ja, dan maak ik natuurlijk ook maar een plaatje, ik ben er toch....

En ik zoek eigenlijk al heel lang een Geweizwammetje tussen het mos...

Nou, dat vinden we ook in "Loes' Hoekje"

Ook nog even spelen met kleuren en plaatjes

"Kleurplaatjes" dus ;-)

Zou ook een titel kunnen zijn, maar die dekt de lading niet, de lading van

Paddo's, Wintergasten en Vosje

Judasoortjes

De laatste foto

....van een blog zonder titel....

Slotwoordje:

Tuurlijk, er zijn genoeg mogelijkheden voor een passende titel:

Een lekker dagje, Een gezellige Zaterdag, AWD-varia, Novemberdag in de AWD

Nou nee, niet bijster origineel

Of wat te denken van Rommellogje?

Ik was juist de laatste tijd wat meer themagericht bezig, en nu gewoon weer 'ouderwets' een

van-alles-en- nog-wat-serie van een fijne dag, zou wel passen dus bij zo'n allegaartje.

Ach, het is eigenlijk heel simpel, onze lol over een titel heeft me precies de passende titel opgeleverd:
" Welke titel ? "
Nu ben ik natuurlijk wel heel benieuwd waarmee Ghita op de proppen komt!

Afscheid van de herfstkleuren

2011-11-26T23:25:00.000+01:00

Afscheid van de herfstkleuren... ja, terwijl ik dit schrijf hoor ik een stevige wind waaien, die ongetwijfeld de laatste herfstblaadjes van de bomen zal doen verdwijnen, en als die kleurenpracht verdwenen is, dan rest ons de kale bomen, maar wacht hopelijk een mooie winter, laat maar komen!
Maar nu eerst de restanten van een herfst, die haar fraaie kleuren tot bijna eind november tentoonstelde, heel uitzonderlijk. En al was het een niet al te best paddestoelenjaar, ik heb er toch weer wat gevonden!

Ik nam afgelopen week een kijkje in de fraaie Beukenlaan in de Amsterdamse Waterleiding Duinen

Tijdens enkele sporadische uurtjes loste de hardnekkige mist op, en baadden de bijna afgestorven varens in de namiddag in een prachtig goudgeel zonlicht

In deze zelfde zonnestraaltjes licht de bruine trilzwam goudgeel op

( ik moet hier wel even een aantekening plaatsen dat ik niet zeker weet of dit een bruine trilzwam is)

Ik ben ook een middag naar Leyduin, Vinkenduin en Woestduin geweest. Voor het eerst, en beslist niet voor het laatst, want ik vond het de moeite waard.
Deze buitenplaatsen grenzen bijna aan de AWD, ze liggen zo ongeveer aan de overkant van de ingang Oase. Ik vond het een mooi en verrassend bos, en fotografeerde daar nog wat paddestoelen

Vraag me niet welke paddo dit is, ik vond gewoon de vorm mooi ;-)

Porceleinzwammetje, ik had deze zwammetjes graag voor de lens gehad van onder af gezien,

met een mooie lichtval er doorheen, maar helaas, deze herfst zat dat er niet in,

gaat op het lijstje voor volgend jaar!

Ik vond het wel interessant om dit zwammetje van verschillende kanten te fotograferen, lichtval en achtergrond maken er telkens een totaal ander plaatje van

Met tegenlicht

Paarse Knoopzwammetjes.

Ze lijken zo best een aardig formaat te hebben, maar ze hebben een doorsnee van hooguit 1 cm

En wat die kleine zwarte bolletjes zijn? Wie het weet mag het zeggen, want ik heb zelf geen flauw idee

Geweizwammetje

Ik blijf het erg moeilijk vinden om het juiste diafragma te kiezen, je wilt je onderwerp scherp,

maar de achtergrond vaag, maar wat daar dan tussen in zit,

dat verdwijnt in een soort vage vaagheid, niet altijd mooi :-(

Plaatjes van plaatjes vind ik altijd weer een uitdaging

Twijfels....

Ja, twijfels over deze foto, het is zo moeilijk om de scherpte/diepte goed te kiezen

Na heel lang kijken ging ik aan dit beeld wennen, en zie ik er wel iets in

Maar misschien is het wel helemaal niks?

Persoonlijke smaak telt natuurlijk ook mee

Tot besluit van deze, naar ik aanneem, laatste herfstbeelden van dit jaar,
nog een plaatje van de Beukenlaan,

de omgevallen boom zal menigeen bekend voorkomen

Slotwoordje:

Het slotwoordje is een kleine toelichting: alle foto's, dus ook de beelden van de Beukenlaan, maakte ik met de 100mm macrolens, dat is best een beetje passen en meten om een en ander in beeld te krijgen, maar het is wel eens relaxed om lichtgewicht met maar één lens op pad te gaan!

Stamgasten AWD

2011-11-22T00:30:00.000+01:00

Hellup!! Ik heb nog zoveel foto's, maar ik blog al zo veel, dat ik eigenlijk eens een beetje moet dimmen. Althans, dat moet ik van mezelf, maar het lukt me niet, ik vind het veel te leuk!
Eerst maar eens een beetje opruiming houden.
De afgelopen tijd was ik regelmatig in de Amsterdamse Waterleiding Duinen, en ja, dan fotografeer je natuurlijk herten, vosjes, etc. daar kun je gewoon niet aan voorbij, dat zijn zo'n beetje de 'Stamgasten van de AWD'.
Vandaag breng ik dus maar eens deze overbekende Stamgasten in beeld.

Op 13 oktober ging ik met Von naar de AWD voor de Mooie Mannen, en in de middag van deze prachtige zonnige dag namen we een kijkje bij de vosjes

Juist in die tijd lieten de vosjes zich om onbekende redenen weinig zien,

maar eentje kwam er toch te voorschijn

( gelukkig maar, anders had Von haar teentjes echt voor niks kapot gelopen....)

Heel eerlijk gezegd heb ik er een hele tijd genoeg van gehad, ik was er dan ook niet meer geweest sinds mijn bezoekje in juni samen met René, toen we op zoek gingen naar de jonge vosjes

Maar ach, als je er dan al zo'n tijd niet bent geweest, ja, dan is het toch wel weer erg leuk

Hoeveel foto's van een drinkende vos zouden er al gemaakt zijn??

dan kan die van mij er ook nog wel bij ;-)

Dan nu een andere Stamgast van de AWD:

De Blauwe Reiger, die inmiddels al de bijnaam Rugzakreiger heeft.

Toch heb ik hem nog nooit zien bedelen of aan rugzakken zien trekken....

Deze foto's maakte ik op 8 oktober, ik zat net in een dip, een telelensdip.

Oostvaardersplassen, Hoge Veluwe, mijn foto's met de telelens stelden me teleur,

veel te veel onscherpe beelden, ik twijfelde echt aan mijn lens ( Sony 70-400mm)

Zonder goede hoop nam ik deze close ups van de reiger, en....

niks mis met mijn lens! toch?

Tja, duidelijk, ik kan de lens niet de schuld geven, die moet ik bij mezelf zoeken :-(

De Blauwe Reiger houdt zich meestal op in de buurt van dit bruggetje nabij ingang Oase.

Deze foto is van afgelopen dinsdag, toen het na de zoveelste mistige ochtend toch nog zonnig werd.

Ik had een 'creatieve bui' en wilde met tegenlicht spelen

Dat deed ik dus ook met dit damhertje

Ik vind het eigenlijk erg verrassend met die lichtcirkeltjes in de achtergrond

en het lichtrandje rond het hertje, ja, mooi!

Het 'vriendje van Greet', het spitsertje met het gouden geweitje

Deze twee foto's zijn nog van mijn fantastische ochtend tijdens de bronst, het spitsertje stond echt pál voor me, ik vond deze plaatjes toen in de bronstserie niet passen, maar ik wil ze nu toch graag nog een plaatsje in mijn blog geven, een prachtig Stamgastje, dat wordt nog wat als ie groot is!

De laatste Stamgasten zijn weer de vosjes. Heel eerlijk gezegd weet ik niet meer wie wie is.
Ik denk een van de jongen? Of misschien toch de tante?

Deze foto's zijn van vorige week maandag, gemaakt tijdens een gezellige ontmoeting met
Greet, Roeselien, Wendy, Peter, Janny, Ria, Piet, Marianne, Jave ....
Ja, 'iedereen' was er op deze zonnige namiddag

en Mama Vos... die geniet net als wij van het late novemberzonnetje........

Slotwoordje:
Ik weet het ... mijn blogjes volgen elkaar steeds erg snel op
Ik weet het ....even kijken is niet zo'n probleem, is hopelijk zelfs wel leuk
Ik weet het.... reageren.... dat vraagt meer aandacht en meer tijd
Ik weet het ....daar heb je niet altijd tijd voor, of niet altijd zin in
Ik weet het.....en ik begrijp het dus heel goed als het er niet van komt
Ik weet het ...en daarom waardeer ik het dus heel erg dat ik toch steeds jullie fijne reacties mag lezen
Ik weet het ... ik moet iedereen eens hartelijk bedanken !! Bij deze dus!!!

Drieteenstrandlopertjes

2011-11-19T22:04:00.008+01:00

In deze tijd van het jaar zie je ze aan het strand langs de waterlijn rennen, de kleine Drieteenstrandlopertjes.
Ik vind ze zo ontzettend leuk, dat ik er een blogje aan wijd.
Iets wat ik vorig jaar trouwens ook al een keer deed, kijk hier maar.
En volgend jaar?
Dan doe ik het vast wéér!

Eerst wat beelden van de Zuidpier in IJmuiden.
Daar was ik een paar weken geleden. Meestal is er wel wat bijzonders te zien, maar dit keer had ik pech, voor mij geen roodkeelduiker, kuifaalscholver, zeekoet, jan van gent of kleine jager, maar wel : Drieteenstrandlopertjes

Gezellig met zijn negenen op een rijtje

Ik had deze foto's helaas behoorlijk verprutst, ik lette eventjes niet op en had allemaal overbelichte strandlopertjes

Gelukkig viel er nog wat te herstellen, maar helemaal optimaal zijn ze niet.

Toch vind ik de foto's leuk genoeg om te plaatsen

Ik was meteen weer in de ban van deze leuke vogeltjes, dus wat later zocht ik ze op het strand op

De drieteenstrandloper is een vrij kleine strandloper, hij is rond de 21 cm groot, eh... klein :-)

Zijn naam dankt hij aan het feit dat hij geen achterteen heeft,

hij heeft alleen drie voorteentjes

De Drieteenstrandloper is gemakkelijk te herkennen aan zijn foerageergedrag

Het is zo'n beetje de meest beweeglijke kustvogel, hij rent bijna constant heen en weer,

telkens voor de golven uit

Alle kleine diertjes die losgespoeld zijn door het water pikt hij op

Rennen, rennen, rennen, wat een snelheid!

Ik ben er ongelooflijk blij mee dat ik deze rennend zo keurig in beeld heb gekregen.

Vogels fotograferen, ik vind het zó moeilijk, ik krijg ze bijna nooit scherp.

Een kwestie van een niet al te vaste hand en meestal een te grote afstand, denk ik.

Maar deze? Deze is scherp, joepie!! Eindelijk eens een foto waar ik de veertjes kan tellen :-)

Deze en de volgende foto maakte ik op een andere dag, dat is aan het licht te zien

Dit was afgelopen maandag, toen ik ook de garnalenvissers fotografeerde, op het moment dat de

mist net was opgetrokken. Het is goed te zien dat het windstil was, het zwinnetje is nagenoeg rimpelloos waardoor er een leuk spiegelbeeld onstaat

Tot zover de Drieteenstrandlopertjes, ik ben ook met de meeuwen 'aan het spelen' geweest, daar maak ik binnenkort een blogje van

Slotwoordje:

Het slotwoordje is een foto, want nu ik het toch over de garnalenvissers heb :

Deze is van vandaag, ik was eigenlijk net een paar minuutjes te laat, het mooiste moment van de zonsondergang was al voorbij, maar ja, toen was die visser daar nog niet...

Garnalenvissers

2011-11-15T20:10:00.009+01:00

Het strand is bij mij vooral favoriet op hele rustige dagen, zoals bijvoorbeeld een maandag in november.
Een dag zoals gisteren dus.
Een hardnekkige dikke mist hulde Zandvoort de hele ochtend in nevelen, maar rond het middaguur vielen voorzichtig de eerste kleine gaatjes in de eindelijk dunner geworden bewolking.
Tijd om een poos lekker te gaan banjeren!
Vaak ga ik zonder camera (ja, écht waar!) maar vandaag neem ik hem weer eens mee

De mist wil nog niet overal wijken, en de combinatie van de doorbrekende zon met de laatste laaghangende bewolking zorgt voor een heel apart sfeertje, dus als ik in dat vreemde licht de garnalenvissers met hun netten door het lage water zie slepen, meen ik daar wat sfeervolle plaatjes van te kunnen maken.
Maar dat viel tegen :-(
Toen ik thuis de beelden nakeek waren ze stuk voor stuk saai, grijs en grauw.
Rijp voor de prullenbak. Of toch niet? Even spelen................

Deze foto heb ik omgezet naar Z/W, iets waar ik nog helemaal geen ervaring mee heb, ik heb gewoon maar wat zitten rommelen.
Ik vond in Lightroom bij de effecten diverse soorten vignettering; deze lichte vignettering vond ik wel aardig, het versterkt in mijn ogen de nevelige sfeer

Bij deze, en de volgende foto's komt er steeds meer kleur in beeld, omdat de zon ook steeds beter doorbrak. De lichte vignettering heb ik bij alle beelden aangehouden

Ik vind het een verrassende reddingsactie van foto's die rijp waren voor de prullenbak.
Wellicht zal niet iedereen het mooi vinden, smaken verschillen nu eenmaal. Gelukkig maar!

Via het strand ben ik de AWD ingelopen, met de stiekeme hoop de Wilde Zwanen weer te zien in het infiltratiegebied, maar het was er nagenoeg uitgestorven. Ook even bij de vosjes langsgeweest, daar was het een reünie van bekenden, erg gezellig zo in het zonnetje!

Pas na zonsondergang stond ik weer op het strand, en wat kleurde de lucht toen mooi! En toen kwam er ook nog een garnalenkotter voorbij varen, mét de lichtjes aan, dan ben je toch blij dat je je camera bij je hebt!

Ik baalde wel even dat ik geen statief bij me had, want het werd al behoorlijk donker, nu moest het diafragma open en de iso omhoog ( eerste foto 1600, tweede 800) maar bij nader inzien had ik aan het statief niet echt veel gehad. De boot en de meeuwen zijn in beweging, dan moet je toch de sluitertijd zo kort mogelijk houden

Slotwoordje:
Wat een toeval! Gisteravond bekeek ik het blog van Peter Duijndam, en wat zie ik: Garnalenvissers!
Een kleurrijke serie die hij die zelfde middag in Katwijk maakte toen de zon uitbundig scheen.
En ook een garnalenkotter op zee, en... het is precies dezelfde Scheveningse Kottter, de SCH 42.
Het blog van Peter is de moeite waard, hij maakt o.a. erg mooie strandfoto's, effies kijken dus!

Zie ginds komt de stoomboot

2011-11-13T19:33:00.003+01:00

Even een vrolijk en kleurrijk tussendoortje...

Vanochtend rond half 12 klonk er over de Zandvoortse boulevard

'Zie ginds komt de stoomboot'...

Jawel, Sinterklaas komt er aan!
Gauw de camera gepakt en het zonovergoten strand op, even lekker genieten van een stukje onvervalst jeugdsentiment .
Het was megadruk, ik kreeg Sint en Pieten nauwelijks in beeld, toch even een impressie

Heel Zandvoort is uitgelopen om de Sint te verwelkomen

Waar blijft ie nou ?

'Zie ginds komt de stoomboot'

Bij eb kan de stoomboot niet op het strand komen, zo werd ons verteld. Gelukkig kwam de reddingsbrigade te hulp. Met de snelle Anna Poulisse hebben ze Sinterklaas en Pieten in IJmuiden opgehaald ;-)

( héél erg gecropt: ik stond te twijfelen of ik de telelens mee zou nemen, of de 16-80mm, ik koos voor de laatste, maar ja, je wilt toch wel een close-upje van de Sint)

Bovenaan de Rotonde staat Meneer de Burgemeester Sint toe te zwaaien

Kinderkoppies vol verwachting...

Een piepjong Hulpsinterklaasje

Even het zand uit de schoentjes halen

Op het Badhuisplein staat de trouwe schimmel Amerigo klaar om de Sint naar het Gemeentehuis te brengen

Dag Sinterklaasje, daahag, daahag...daahag..

Slotwoordje:

Ik ga vanavond mijn schoen maar zetten ;-)

Een dag later

2011-11-11T20:44:00.003+01:00

Op zondag 30 oktober maakte ik een erg gezellige wandeling door de AWD met Ghita, Henk en Herman. Wie goed opgelet heeft weet dat zij alle drie een blogje van deze dag plaatsten ( klik op de namen ) alleen van mij verscheen er niets.....
Tja, ik vond deze zondag dan wel erg gezellig, maar het was zo grauw en grijs, ik maakte bijna geen foto's, dus ook geen blogje.
Maar ik zag onderweg wel veel, zoals Geschubde Inktzwammen, dus de volgende dag, bij veel beter weer, ging ik terug.....

Het weer was echt een wereld van verschil. Op deze laatste oktoberdag kon de jas uit, het was in plaats van herfst gewoon nazomer, genieten dus!!
In een uithoek van de AWD, aan de zuidkant van het infiltratiegebied, had ik de Geschubde Inktzwammen gezien, ik vond het de moeite waard om daar nog een keer naar toe te gaan, maar eenmaal daar, met de macrolens in de aanslag, zat ik met de handen in het haar, ik kon er niks van bakken..

Dan maar een plaatje met de groothoeklens.

Het effect met het duinlandschap er achter bevalt me wel, ik had alleen op een ander punt moeten scherpstellen, die niet scherpe zwammen op de voorgrond storen me.

Mooi lesje voor een volgende keer,

Oefening baart kunst.....

Dat zelfde geldt voor dit groepje zwammen.

Hier is trouwens ook duidelijk te zien dat de fotogenieke open hoeden van deze

inktzwammen zo ingeklemd staan tussen de andere, dat het echt moeilijk is

om daar een mooi plaatje van te maken

Ik laat mijn dag door deze mislukte pogingen niet bederven, het lijkt wel zomer, genieten!!!

Het Kromme Schusterkanaal

We kwamen zondag ook langs de berken in het water, een erg mooi plekje, dat ik gek genoeg op de kaart niet zo maar kan aanwijzen, maar het is in de buurt van het IJzeren Mannenvlak

Tja, ook hier is het een wereld van verschil vergeleken met een dag eerder

Dit gebied bevalt mij trouwens altijd het meest wanneer het riet afsterft, het vertoont hier in het najaarszonnetje al de mooie goudgele kleuren, maar op de voorgrond zie je ook nog veel groen

Het lijkt dan wel zomer, de zon staat echt al laag, en in de loop van de middag ontstaat er dus al vroeg een mooi tegenlicht

Bij dit mooie licht kan ik het niet laten en ga ik toch nog even langs de Geschubde Inktzwammen, maar wederom vind ik het erg moeilijk om hier met de macrolens iets moois van te maken, oké, ik ben hier niet ontevreden over, maar er moet meer in zitten....

Nou, het zit er dan misschien niet ín, maar het zit wel óp ;-)

en..... Ready for take off....

eh.... helaas! het opvliegen verprutste ik, dikke vette pech :-(

Er groeien wat onooglijke kleine bruine paddestoeltjes,

en ik vind het een uitdaging om die aardig in beeld te krijgen.

De lichtcirkels door het lage tegenlicht vind ik mooi, maar de voorgrond is me toch net even te druk.

Maar, het is interessant en leuk om hier mee te experimenteren, ik leer er veel van

Eventjes onder de plooirok gedoken ;-)

Slotwoordje:

Ik had eigenlijk nog een keertje terug willen gaan naar die Geschubde Inktzwammen, maar het kwam er niet van, een mens heeft nou eenmaal ook andere dingen te doen, zoiets als werk.....

Ik zet ze gewoon op het lijstje voor volgend jaar, heb ik ook dan nog wat te fotograferen ;-)

Beukenblaadjes

2011-11-07T22:26:00.008+01:00

Afgelopen zaterdag, een werkelijk prachtige nazomerse herfstdag, ging ik met Yvonne een paar uurtjes naar het bos om nog even van de uitbundige herfstkleuren te genieten.

Wij mogen ons heel gelukkig prijzen met de mooie 's Gravelandse landgoederen zo lekker dicht bij huis. Op deze oude buitenplaatsen staan vaak van die majestueuze beuken, en die zijn in de herfst altijd zó geweldig mooi!
We kiezen vandaag voor Hilverbeek

Al gauw beseffen we dat we maar net op tijd zijn.

Was ik een week eerder op Elswout te vroeg, nu zijn we bijna te laat en hebben de bomen al een hoop blad verloren, maar gelukkig, de beuken vertonen nog wel wat van hun kleurenpracht

Ik wil vandaag ook eens wat details van de herfstkleuren in beeld brengen

Nou, kleuren zijn er genoeg

Groene beukenblaadjes ... Gele beukenblaadjes .... Bruine beukenblaadjes...

Maar... zijn dit de foto's die ik wil maken? Oké, niks mis mee natuurlijk, maar het moet vast ook wel anders kunnen, maar hoe?

Een mislukte, onscherpe foto van een vlieg op een blaadje heeft me op weg geholpen.
Niet alleen de vlieg was onscherp, maar ook de blaadjes, en die wazige blaadjes zorgden voor een grote verrassing op mijn schermpje, de herfstkleuren vloeien zo mooi in elkaar over....
Met dat gegeven ben ik aan de slag gegaan, lekker groot diafragma, en stoeien maar!

Om toch op één punt scherpte in het beeld te hebben vond ik zo'n pril knopje wel geschikt

en verder laat ik me telkens heerlijk verrassen door het kleurenspel dat ontstaat door de gekleurde blaadjes op de achtergrond

Elke verandering van de positie van de camera zorgt voor een andere kleurencombinatie

Von is al gauw net zo enthousiast als ik, en als kleine kinderen rennen we van het ene naar het andere mooi gekleurde beukenblaadje ;-)

Tijd om wat anders te proberen

scherpstellen op de zijkant van een blaadje

Moeilijk!!! want het scherptegebied is bij F/2.8 zó klein

Het kleinste zuchtje wind is dan al spelbreker, maar oh wat is het gaaf als het een beetje wil lukken!

Wow!! Dit vind ik écht mooi!!

De middag vloog echt om!
Ojé, ik wilde toch ook nog bosfoto's maken, maar daarvoor hebben we helaas niet veel tijd meer...

Op de valreep: Een stoere oude boom met het beukenbos op de achtergrond

Ik had een beeld voor ogen van een donker bos,

met takken met door de zon oplichtende gekleurde beukenblaadjes.

Dit is een halfslachtige poging om dat beeld te verwezenlijken.

Zoals gezegd, de tijd ontbrak, de tijd die we hadden hebben we besteed aan spelen met blaadjes ;-)

Een laatste shot, met dank zij F/22 een mooi stervormig zonnetje

Slotwoordje:

In mijn gebruikelijke slotwoordje dit keer voor de belangstellenden wat info:

Beukenblaadjes met de 100mm macrolens, deels op statief, deels uit de hand ( op statief gaat natuurlijk veel beter, maar errug lastig...poten hoog, poten laag, echt omslachtig )

Bos met de 16-80mm lens, wel netjes op statief, en met live-view aan vind ik het dan zelfs gemakkelijk om in de M-stand te werken ipv Diafragmavoorkeur, zo ga ik steeds een stapje vooruit ;-)
De knallende kleuren zijn niet of nauwelijks bewerkt, die komen zo uit de camera

Waternet - Foto van de Maand

2011-11-04T19:47:00.007+01:00

Op het idee gebracht door Ghita, die afgelopen maand op de site van Waternet stond met haar prachtige foto van damhertjes in de mist als Foto van de Maand, stuurde ik ook weer eens een foto in. Het lag een beetje teveel voor de hand om daarvoor een bronstfoto te kiezen, dus ik stuurde een paddestoel, één van de 1000 soorten die in de AWD groeien.
En wat denk je?
Ik treed in de voetsporen van Ghita! In de maand november is mijn foto de Foto van de Maand, altijd weer een leuke opsteker, en een goede reden om nog eens wat te zwammen ;-)
En, in deze serie eindelijk de oplossing van mijn raadseltje!

Laat ik dan maar beginnen met de Foto van de Maand, ik maakte hem half oktober langs de fraaie Beukenlaan in de Amsterdamse Waterleiding Duinen.

En de naam? Ik kom er niet uit, hij lijkt het meest op een Parelamaniet, maar die staat volgens mij niet zo hoog op de steel

Wat het dan ook mag zijn, ik vind zowel de hoed als de steel bijzonder mooi om te zien

Tijdens diverse bezoekjes aan de AWD in de afgelopen tijd maakte ik herhaaldelijk een knieval voor wat leuke zwammetjes, zoals deze Zwerminktzwammen.

Hier nog mooie gave exemplaren..

maar er is al weer een kaper op de kust

Dit is een rommelig plaatje, maar ik vind het zo'n komisch gezicht,
die Bruine Kikker bij de Kleine Stinkzwam.

Ik las deze week toevallig ergens de vraag of kikkers ook zwammen eten: dat doen ze niet.

Dus vraag me niet wat die kikker hier uitvoert?

Ik noemde hem de Kleine Stinkzwam, maar het zou heel misschien ook de minder voorkomende
Roze Stinkzwam kunnen zijn.

Determineren door googelen en plaatjes vergelijken, zoals ik meestal doe, is beslist niet
de optimale manier, al kom je vaak een heel eind

Nog een foto die ik maakte omdat ik hem zo grappig vind,

deze Witte Kluifzwam lijkt net op een hondje of een olifantje :-)

Vorig jaar vond ik in het Naaldenbos een tak waarop hele kleine blauwgroene zwammetjes groeien,
en ik vond toen uit dat dit een zeldzaam zwammetje is,
nl. de 'Gewone Kopergroenbekerzwam'

Deze tak vond ik nu weer terug, hij lag nog op precies dezelfde plaats, tijd dus om weer wat nieuwe plaatjes te maken, want, vorig jaar had ik nog geen macrolens

Gewone Kopergroenbekerzwam groeit op dode eikentakken en takken van andere loofbomen

Het mycelium van Kopergroenbekerzwammen kleurt het hout groen.

Groenverkleurd hout, dat maar weinig aangetast is, wordt in inlegwerk van meubels en
beeldjes verwerkt (Tunbridge ware)

De Gele Trilzwam, daarvoor hoef je nu eens niet voor op je buik, die groeit lekker comfortabel op ooghoogte aan de boomtakken

Whoom !!!!!

Dit is echt leuk, een megagrote stuifzwam, waarvan de bovenkant al helemaal open was,

even een tik er tegen aan en ja dus

Whoom !!!!!

Slotwoordje:

Dit was gewoon weer een beetje gezwam, en dan nu eindelijk mijn raadseltje :

De serie Plaatjes van plaatjes eindigde ik met de vraag

'rarara wat is dit?'

Tijd voor de oplossing!

Peter en Janny raadden het goed: een bloedende buisjeszwam, knap gezien, maar zowel Helma als Astrid wisten ook welke buisjeszwam het is.

Jawel, het is inderdaad een detail van de Biefstukzwam!

Hulde en eeuwige roem dus voor Helma en Astrid

De poedelprijs gaat naar Jelle voor de meest originele oplossing, waar ik echt hartelijk om moest lachen:

Een druppel saus van een monatoetje!!!

De lat ligt hoog

2011-11-01T11:16:00.007+01:00

Na een paar succesvolle blogseries komt altijd het moment dat je weer met beide benen stevig op de grond staat, en dat je je realiseert dat een volgend blog helaas alleen maar minder kan worden....de lat is eventjes té hoog ;-)
Ja, het zal menigeen bekend voorkomen, je legt de lat steeds hoger.
Prima natuurlijk, maar het mag geen prestatieslag worden, het plezier in het fotograferen en bloggen, en niet te vergeten het genieten van de natuur, blijft de hoofdzaak!

Afgelopen vrijdag had ik een bezoekje aan Elswout gepland, Elswout is met zijn bruggetjes, waterpartijen, hoogteverschillen en pittoreske prieeltjes fotogeniek, en dat getooid in herfstkleuren leek me een lust voor mijn ( fotografisch) oog

Je kunt zo'n bezoekje dan keurig inplannen eind oktober, maar de klimatologische omstandigheden kunnen aardig roet in het eten gooien, zo waren er nauwelijks spetterende herfsttinten en ook een zonnestraaltje hier of daar zou wel aardig geweest zijn. Paddestoelen konden dit gemis niet compenseren, want ook die waren er nauwelijks.
Maar niet getreurd. ik heb er heerlijk een paar uur rondgestruind, om met de camera op statief de sfeer van Elswout in beeld te brengen

'De hoge lat'

De foto's zijn wellicht wat aan de donkere kant, maar dat is een bewuste keuze. Het wás donker in het bos, dus zo wilde ik het ook weergeven.
Ik liep zelfs tegen het feit aan dat een belichtingscompensatie van 2 volle stops in de min niet voldoende was. Een leerzaam feit, want om toch meer te kunnen onderbelichten moest ik de camera van mijn vertrouwde diafragmavoorkeur-stand afhalen en omschakelen naar de M-stand, een stand die ik vrijwel nooit gebruik, maar waarvan ik nu de voordelen begin te begrijpen

Beukenbos, het had zo mooi kunnen zijn....wat meer kleur..... een zonnestraaltje....

Misschien ben ik de komende dagen nog in de gelegenheid en anders ga ik volgend jaar voor een herkansing!

Slotwoordje:

Een korte serie dit keer, dat compenseert dan mooi het erg lange bronstblog ;-)

Deze bronstserie heeft me een record aantal aan bezoekers en reacties opgeleverd, super! Iedereen héél hartelijk bedankt. En wie de serie nog niet gezien heeft, toch even kijken, hij is echt de moeite waard.

Wie meer van Elswout wil zien: dat kan door bij de labels onderaan het bericht op Elswout te klikken.

Ik moet nog eens uitvinden hoe ik die labels in de sidebar kan krijgen, met het toenemen van mijn aantal berichten lijkt me dat wel een praktische zoekfunctie